Doorgaan naar hoofdcontent

Week van gebed voor de eenheid van Christenen

Deze week is het de week van gebed voor de eenheid van Christenen.

Vanmorgen was ik mooi op tijd klaar. Zo ruim dat ik nog wel een tweede kopje koffie kon zetten. Gezellig. Totdat de klok kwart voor negen sloeg. Sneeuwbestendig inpakken en wegwezen. Net niet op tijd kwam ik bij de kerk waar ik aan het aantal fietsen zag dat ik niet de enige was. Sneeuw en kou houden niet iedereen tegen, gelukkig.

Naast mij ontwaarde ik een vreemd gezicht.


Toen deze meneer weifelde bij het opstaan bij het evangelie (net als ik want ik twijfel zelfs als ik iets zeker weet), dacht ik dat moet een nieuw gezicht zijn.

Na de viering was er koffie. De onbekende meneer alsook een onbekende mevrouw schoven aan. Mevrouw vroeg: 'Bent u van deze parochie?' 'Ja, ik heb me hier in 2000 laten dopen en ik ben er nog steeds!'. Mevrouw was van de PKN, Meneer van de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt.

Ik vind het geweldig, verschillende Christelijke geloven rond één tafel. Ik zou daar graag hele mooie woorden aan geven. Maar zoals beide protestante gelovigen vanmorgen zeiden, niet alleen samen praten, maar vooral samen bidden.

En samen wandelen. Dat is het thema van deze week. De Bijbeltekst van de week van het gebed is Micha 6,8:

De HEER heeft u gezegd wat goed is, mens,
en wat Hij van u verlangt: Hij wil niets anders dan dat u recht doet,
dat u de trouw eerbiedigt,
en dat u nederig wandelt met uw God.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…