Doorgaan naar hoofdcontent

Hey girlll, make up your mind!

Dat zou je kunnen denken als je ziet wat er allemaal op mijn nachtkastje ligt. De Bijbel, met een mooie kus van Gustav Klimt. In twee jaar tijd heb ik deze Bijbel gelezen, zie hier.

Verder zie je ‘Gezondheid uit de keuken’. Dit boek heb ik gekocht toen ik een jaar of zestien was. Mijn leraar pencak silat (een Indonesische vechtsport) had mij geïnspireerd om gezond te gaan eten. Als ik dit boek weer lees herinner ik me de zelfgemaakte lunches op basis van rijst die mee naar school gingen. Ik had bedacht dat ik vooral yang moest eten, rijst en groenten zoals wortels.

Wortels groeien rechtop en door de opwaartse kracht zijn ze yang. Pompoenen bijvoorbeeld groeien dicht bij de grond en zijn zacht en dus yin. Zo probeerde ik te gaan eten met niet heel erg veel succes. De wereld om mij heen was niet ingericht op yin en yang en mijn leraar hanteerde een erg streng dieet van slechts rijst en zeewier, wat ik als opgroeiende puber niet volhield.

Bij het herlezen van dit boek vraag ik mij af of ik dit, boek en ervaring, nog met mij wil meeslepen. Er staan een paar leuke recepten in maar toch doe ik het maar weg, dan heeft een ander er misschien nog wat aan.

Verder ligt er de ‘Seizoener’. Als je een kind op een Vrije School hebt dan krijg je dat. Het is een landelijk blad met een plaatselijke katern. Heel leuk om te lezen, over opgroeiende kinderen en antroposofie, maar soms ook tenenkrommend. Bijvoorbeeld 'dat het mensbeeld en de leermethode (op de Vrije School) voortkomen uit de antroposofie, een geesteswetenschap die uitgaat van een Christus die vele malen groter is dan het christendom beschrijft'. Hoe kan iets groter zijn dan de Christus die het christendom beschrijft?

Wat heb ik vaak van zulke uitspraken gehoord, de esoterie is het helemaal en exit met de exoterie, de kerken dus. Dat is niet mijn ervaring maar ik vind het moeilijk te bedenken wat ik daar als overtuigd en hopelijk soms ook overtuigend christen op terug zal zeggen. Vandaar het vierde boek, ‘Handboek apologetiek’. Als ik dat lees kom ik tot rust en denk ‘ha, er is een antwoord’.

Ondertussen krijgen we hier noodweer, de regen die de laatste weken achterwege is gebleven. Gelukkig geen kind onderweg en ik hoef zelf ook niet weg.

Wie ben ik? Wie ben ik tussen deze boeken en bijbehorende stromingen? Eigenlijk weet ik het precies, veel preciezer dan toen ik het boek ‘Gezondheid uit de keuken’ kocht.

De Vrije School staat open voor alle religies. Ik vind dat een heel mooi streven. Leg dat naast het standpunt van veel katholieke scholen om hun religieuze uitingen, zoals gebed en het vertellen van Bijbelverhalen te staken om de seculiere leerlingen niet voor het hoofd te stoten. Dan is de keus gauw gemaakt. Al is de situatie aan het veranderen, maar de groei van een kind wacht daar niet op.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…