Doorgaan naar hoofdcontent

Maria Magdalena

Is het niet wonderlijk hoe groot de belangstelling is voor Maria Magdalena. Hoe haar relikwieën op vele plaatsen zouden zijn beland. Velen lijken ervan te dromen een nazaat te zijn uit de vermeende relatie tussen Jezus en Maria Magdalena. Door de eeuwen heen was dit voor vele esoterische gelovigen al iets om mee bezig te zijn maar nu lijkt het wel gemeengoed.

Mijn man kwam jaren geleden thuis met de boeken van Dan Brown. Hij las ze in één ruk uit. Terwijl hij zelden leest. Ik sla 'De Da Vinci code' open, blz. 242-243:
'De heilige graal is Maria Magdalena...'. 'Maria Magdalena vormde een enorme bedreiging voor de mannen van de Kerk. (...) ze beschikte ook over het tastbare bewijs dat degene die kort daarvoor door de Kerk tot godheid was uitgeroepen, een sterfelijke afstammeling had voortgebracht.'
Dat is precies het beeld waarmee ik ben groot gebracht. De Kerk, wat synoniem is voor mannen, is bang voor de vrouwelijke oerkracht. Het wonderlijke is, dat die oerkracht gezocht wordt in het seksuele en in het zondige. Niet in de christelijke huwelijkse seksualiteit, maar in de zondige. Terwijl je als christen zou zeggen dat de kracht te vinden is bij het goede, het heilige, het maagdelijke. Maar dat lijkt zijn zeggingskracht verloren te hebben. Maria Magdalena is overigens ook een heilige.

Voor mijn bekering had ik erg veel met Maria Magdalena. Als mens is het nu eenmaal makkelijker je te herkennen in een zondares. De Heilige Maagd Maria lijkt wel heel erg onbereikbaar. In de begintijd van mijn bekering was ik op bezoek bij mijn oma, die niet van de diepgaande gesprekken was, maar ze zag mijn worsteling met het geloof. Ze gaf mij twee boeken. Haar man had daar, voor zijn overlijden in de Tweede Wereldoorlog, zeer veel aan gehad. Het ene is getiteld 'De Groote Zondares'. In een ontroerende scène ontmoet Maria Magdalena Maria, de moeder van Jezus. Zij ziet haar van verre aankomen en loopt op haar af. Wanneer zij naderbij komt, ervaart zij zo sterk de goedheid en liefde dat zij tot een spontaan opbiechten van haar zonden komt. Maria voelt zo met haar mee dat zij meehuilt. Dit is het begin van een vriendschap.

Het begrip 'zonde' en 'zondaar' zijn niet erg populair meer. Het komt mij voor alsof deze begrippen juist tot wenselijk zijn verheven, we vereren liever de zondaar dan de Heilige. Een complottheorie over verborgen bloedlijnen... we geloven niet in Jezus maar wel in zijn nazaten?

Dat moest ik even kwijt. Deze overweging is een reactie op een artikel uit het blad van Vrije Scholen, de Seizoener. Daar werd de kerk waar ik besloten heb van te houden afgekraakt om het punt van de vrouwelijke kracht aan te stippen. Maar, is het niet beter geprikkeld te zijn tussen antroposofen waar je het niet mee eens bent dan in slaap te vallen tussen Katholieken op scholen waar niet meer gebeden wordt en waar de Bijbel niet meer gelezen van word? Ik ben nog steeds van mening van wel.

P.S. Toen ik lekker in mijn tuintje in de hangmat de Seizoener verder zat te lezen, kwam ik een stukje tegen over de aardbei.
'Het blad is harmonieus in drieën gedeeld als een verwijzing naar de heilige Drie-eenheid.' (zie de foto aan het begin van deze blog) 'Dit drietallig blad zou een reden kunnen zijn dat de aardbei binnen het christendom ook het symbool is van rechtschapenheid, bescheidenheid en deemoed. De heilige maagd Maria wordt vaak afgebeeld in een mantel versierd met kleine bosaardbeitjes. Of er groeit een klein bosaardbeitje aan haar voeten, als teken van nederigheid.'  









Mijn aardbeienplant.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…