Doorgaan naar hoofdcontent

Blootsvoets

Deze is speciaal voor mijn man. Als ik 's avonds naast hem zit achter de computer dan moet ik regelmatig hardop lachen. Wat is er nu weer, vraagt hij dan. Ik probeer dan de grappen van Jennifer Fulwiler in het Nederlands te vertalen en realiseer me hoe moeilijk dat is. Ik moet achtergrondinformatie geven: 'Ze is een bekeerling van atheïst naar katholiek. Haar man is ook een bekeerling maar dan van baptist naar katholiek'. Teveel vaktermen in één zin...

Omdat ons klimaat het niet toelaat je schoenen te vergeten, volgt hier een vertaling van 'bibleclass' van Jennifer Fulwiler vanuit het woestijnklimaat van Austin, Texas:

Vorige week was de eerste Bijbelles. Toen we halverwege waren, meldde één van mijn dochters dat ze geen sokken aanhad. 
Ik belde mijn man in een furieuze opwelling, wat een vergissing bleek, want in een situatie als deze moet je nooit een man bellen. Vanuit mijn gezichtspunt was het doel van het gesprek dat hij mijn ach en wee zou aanhoren en dan zijn vuist zou verheffen om te roepen, 'Dat is de meest frustrerende situatie ooit! Hoe kun je zo leven?!'. Dan zouden we samen spijt voor mij voelen. 
In plaats daarvan ging hij in oplossingsmodus. Hij zei dat mijn zoon zijn Rollerblades aan kon doen die nog achterin de auto lagen, en onze dochter kon dan zijn schoenen aan, die maar vijf maten te groot waren (en toen ik zei dat onze zoon niet zo goed is met Rollerblades, pareerde mijn man dat ik hem naar de Bijbelles kon rollen en zolang hij niet uit zijn stoel zou opstaan zou dat prima gaan). 
Toen wees mijn man erop dat we nog papieren zakdoekjes en een mengelmoes van lintjes van verjaardagsverpakkingen onder een stoel hadden liggen. Die kon ik opgraven en daarvan schoenen voor de kinderen maken. Ik hoonlachte en hij vroeg zich af waarom ik hem belde als ik niet geïnteresseerd was in oplossingen.  
Mijn man vroeg, 'Wil je dat ik opbel om te vragen of ze blootsvoets mag komen?' 'Dat mag altijd', zei ik. 
Mijn man moest lachen. Denk je dat we een reputatie van 'Shoeless Fulwilers' krijgen? Het antwoord bleek de volgende dag, toen hij onze zoon naar voetbaltraining bracht... en daarbij zijn schoenen vergat.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…