Doorgaan naar hoofdcontent

Oecumene, of: hoe blijf ik katholiek

We bevinden ons weer voor een schoolkeuze. De Vrije School valt af en daarmee zijn we in het laatste jaar van de jaarfeesten, de Kerstspelen enzovoorts gekomen. Ik kijk erg op tegen een school die niets aan religie doet. Hoe lossen andere mensen dat op, behalve door religie helemaal los te laten? Er is toch een spanningsveld tussen de seculiere scholen (en zich zo gedragende katholieke scholen) en hoe je je kind op wilt voeden.

Ik las deze week dat de populariteit van de Vrije middelbare scholen toeneemt. Ik citeer uit een onderzoek naar Vrije Scholen, waar ik in een andere blog* ook over schreef:

Volgens AmonsLievegoed (1988) is de Vrije school niet confessioneel gericht en open voor leerlingen van alle gezindten. Toch hebben de Vrije scholen wel degelijk een christelijk religieus karakter, dat onder meer terug te vinden is in de pedagogische waarden, doelstellingen en het ontwikkelingsbegrip vanuit de geest.

Inmiddels heb ik begrepen dat er a) door sommige katholieken erg negatief over antroposofie (en andere andersgelovigen) gedacht wordt en b) veel katholieken hun kinderen op een Vrije School doen, deze mensen kom ik namelijk voortdurend tegen. Ik zeg niet dat we meteen een bruine homogene oecumenische brij moeten vormen met zijn allen - als, laten we zeggen, mest - , maar het zou heel fijn zijn als de diverse christelijke stromingen wat makkelijker met elkaar zouden omgaan. Ga het gesprek met elkaar aan, luister naar en leer van elkaar, en vertel waarom jou geloof zo geweldig is. Ga 'gluren bij de buren'. Op de Vrije School hebben ze geweldige jaarfeesten en geweldige muziek. Ik weet dat sommige mensen problemen hebben met een andersgelovige school, maar dat zijn vaak ook de mensen die denken dat je de rozenkrans nog op school leert. Dat klopt ook, maar dan in Ierland, waar mijn vriendin tevergeefs stad en land afgezocht naar een school waar ze de rozenkrans niet hoeven te bidden. Dat is niet gelukt, maar haar kinderen mogen wat anders doen in de tussentijd.

De vraag waar ik via de Vrije School steeds weer op uit kom, is: hoe doen katholieken dat? Ik neem niet klakkeloos alles over, dat heb ik uberhaupt afgeleerd want zo word je nooit katholiek. En laten we wel wezen, ze vieren dezelfde feesten dus het gaat in ieder geval niet aan je voorbij dat het Sint Michael of Sint Maarten is. Op een openbare school was ik denk ik gewoon in slaap gevallen. In de praktijk heeft deze school dus bijgedragen aan verdieping van ons eigen geloof, en daarnaast aan een bredere veelkleurige rijkdom van andere geloven.

Dus allemaal kleur bekennen en praten met elkaar over de rijkdom van ons geloof. Wees niet te bang voor de verschillen. Dialoog, 'door het woord', de fase van vechten zijn we nu wel voorbij toch.

Zucht... wat zou het fijn zijn als je woordeloos in elkaars ogen kon staren en elkaar gewoon begreep... hoe vermoeiend die spanning tussen gelovig en niet gelovig, vaag-gelovig (de ietsist) en concreet gelovig (alleen de ene God), protestant en katholiek, en ultra-orthodox (dromend van een katholieke enclave) en vrijzinnig ('de Bijbel gaat niet over vroeger maar over deze tijd').

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…