Doorgaan naar hoofdcontent

Koekie op zondag


Bud was bij opa en oma. Zondag om half elf haalde ik hem op voor de mis. Opa ging gezellig mee. Onderweg legde hij aan Bud uit dat hij een heiden is. 'Je was toch protestants?', vroeg ik. 'Ach ik moest wat zeggen toen we gingen trouwen'. Opa vertelde verder, over de zondagsschool. 'Maar daar ga je toch niet heen als je niets bent?' Opa haalde zijn schouders op. Ik begrijp er steeds minder van en vroeg 'maar je bent wel gedoopt?'. 'Niet dat ik me herinner'.

'Maar je weet dat toch wel?' Zijn ouders hebben het er nooit met hem over gehad. Ik probeer me voor te stellen dat ik het nooit met mijn ouders over geloof gehad zou hebben.

Ik denk aan ouders die hun kind laten dopen, maar verder nooit in de kerk komen. Alle mensen die katholiek (of anderszins christelijk) zijn, 'maar alleen in naam'. Die wel hun eerste communie hebben gedaan, maar niet het vormsel. En die er ook helemaal niet mee bezig zijn.

Ik denk aan mijn moeder, die in opstand kwam voor de vrijheid om niet te hoeven trouwen en veel kinderen te krijgen. Vrouwen kunnen het zelf wel, mannen zijn leuk maar die heb je niet nodig. Ik vind juist dat hele gedoe van vrouwtje, mannetje, wel leuk. 

Ik denk aan Marlies Dekkers die in Koffietijd uit de Bijbel citeerde, dat de vrouw de helper is van de man, en dat dit volgens haar gelukkig niet meer hoeft. Zodat ze echt nuttige dingen kunnen doen die mannen al eeuwen doen. Waarom mag je als vrouw niet alleen vrouw zijn maar moet je ook alle dingen doen die mannen ook al eeuwen doen? Zoals oorlog voeren en nutteloze dingen verkopen, friemeltjes aan BH's naaien en er veel geld voor vragen. Waarom is dat nuttiger dan kinderen baren, akkers kopen en bebouwen en je familie voeden (Spreuken 31)?. En wat moeten die mannen dan eigenlijk doen? Gamen? En wordt er niet van ons verwacht dat we die vrouwelijke dingen maar laten varen, omdat ze toch niet belangrijk zijn? Kinderen kunnen wel groeien in reageerbuizen (las ik voor mijn boekenlijst in Aldous Huxley's Brave New World). Eten kan via pilletjes (zie de science fiction van vroeger). Het vrouwelijke reproductiesysteem leggen we plat met hormoonpreparaten, die gratis verstrekt worden. Zodat wij eindelijk net zo nuttig als mannen kunnen worden.

'Lekker koekie', hoor ik opa zeggen en ik beaam dat het gezellig is om koffie te drinken na de mis, en dat Bud zich ook altijd verheugt op het koekje. 'Koekie en limonade', gaat opa verder, en plotseling dringt tot me door dat hij het niet over het koekje na de mis heeft, maar over de communie, wat wij geloven dat het lichaam van Christus is. Ik wil geen ruzie en ik weet zeker dat God ook liever heeft dat ik op vreedzame wijze de blijde boodschap verspreid. En opa gaat tenslotte wèl mee naar de kerk. Dan valt Bud bij, 'koekie, koekie', en net als ik ga uitleggen dat je dat niet moet zeggen, roept Bud 'ik weet wel dat het geen koekie is'. 'Je hebt gelijk', zegt opa, 'dat moeten we niet zeggen, dat vinden de mensen in de kerk niet leuk'. Ik haal opgelucht adem. 'Het is ook geen koekie', zeg ik nog. 

De kerkdienst is lang. Er zijn 15 (!) acolieten aanwezig uit de vorige parochie van onze pastoor, twee daarvan ontvangen een wijding. Er is zang, wierook, alles erop en eraan. En dan volgt er een mededeling. Onze parochie, die zich uitspreidt van Woudenberg en Austerlitz via Zeist en Driebergen naar Maarn, Doorn en Leersum... gaat samen met de Lucas parochie! Deze parochie bestaat uit de gemeenten Leusden, Achterveld, Hoevelaken, Barneveld, Ermelo, Harderwijk en Nijkerk-Putten. Een blik op google maps leert dat dit een driehoek beslaat tussen Nijkerk in het noorden, Zeist in het Zuidoosten en Amerongen in het Zuidwesten. De onderlinge afstanden tussen de plaatsen zijn:

23 km 27 min
28 km 28 min
33 km 40 min

Deze parochie heeft dan 1 (!) pastoor, twee diakens en drie pastoraal medewerkers. Duizelingwekkend en er springen traantjes in mijn ogen voor onze pastoor. Gelukkig mogen we op God vertrouwen en dat moet ook wel, want hier mag wel een wonder gebeuren. 

Fijn hè, zegt Bud. Ik kijk op en zie een stralend kind. 'Ja, fijn, maar wat bedoel je precies?' 'Nou gewoon, de kerkdienst!' De harde bank en de lange dienst deren hem niet. Want hij zit tussen mama en opa. Ik voel ook de harmonie. Ik kijk hem aan en zeg: 'Dat komt door de Heilige Geest'. Voordat hij denkt dat het door onze rommelige persoonlijkheden komt. Hoewel onze aanwezigheid wel een hoop uitmaakt. Want of de Heilige Geest in zijn ééntje zo'n snoetje voor elkaar krijgt...
Bud, geschilderd door opa

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…