Doorgaan naar hoofdcontent

Trouwdag, ontslag en kwarktaart als voorbereiding op de Goede Week.

In het begin van de week had ik ingrediënten gekocht voor sinaasappel-kwarktaart. Maar dinsdag vond ik opeens dat ik het opmaken van de begroting (heet dat nog begroting als het geld al is uitgegeven?) niet langer kon uitstellen.

Het bedrijf waar Stud werkte is vorig jaar failliet gegaan, en faillissementen gaan gepaard met inkomensverlies, zonder 'oprotpremie'. Daar hadden we al rekening mee gehouden, maar niet genoeg, zo bleek.




Ik ben de rest van de week bezig geweest met het opmaken van de balans en het vaststellen van een huishoudbudget. Oke, ik heb ook nog wel wat anders gedaan die dagen. Maar we werden er niet vrolijk van.


We hebben een hypotheek. En een auto. Die we best willen verkopen, maar als Stud weer aan het werk gaat heeft hij hem waarschijnlijk nodig.


Stiekem ben ik blij dat ik net een 'everlasting' lipstick, een Blemish Balm en een wenkbrauw-mascara heb gekocht.


Zonder goede dekking zie je mijn poriën en op selfies lijkt mijn neus toch al groter dan hij is. Ook heb ik net eeltzalf gekocht. Witte donderdag is tenslotte op komst - iemand zal maar op het onzalige idee komen je voeten te wassen. De zalf belooft wonderen.


Zo sta ik zaterdag taart te maken, als Stud me ineens feliciteert. Zou hij vandaag 26 jaar bij dat bedrijf gewerkt hebben? Dan realiseer ik me, dat het vandaag onze (burgerlijke) trouwdag is.


Het was een gelukkige samenloop van omstandigheden dat ik net vandaag kwarktaart maakte.


Toen ik in mijn voorraadkast stond voor een nieuwe rol vershoudfolie, was ik dankbaar die daar aan te treffen. Dankbaar voor het eten dat we hebben.

Leven is kwetsbaar. Maar de God, die mij geroepen heeft om mij te laten dopen, die ons de weg naar het huwelijk heeft laten beleven, die God van Jozef en Maria, zwanger op een ezel op weg naar Bethlehem, die zal ons nu toch niet in de steek laten. Anders had hij dat jaren geleden wel gedaan.

Palmzondag. Jezus, op een ezel Jeruzalem binnenrijdend. Zijn kruisdood tegemoet. We kunnen niet doen alsof hij niet weet wat lijden is. Jezus heeft vrijwillig geleden, uit medelijden. Medelijden met ons. Ons allemaal, zó groot is zijn kruis.









Ik wens iedereen een goede week toe.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…