Doorgaan naar hoofdcontent

Fietsen langs de Moezel

Dit jaar hebben we, eindelijk, het Floris-V pad afgewandeld. Vier jaar geleden zijn we daaraan begonnen. Het wandelen zelf, de zware rugzakken, diverse tegenvallers onderweg, dat viel tegen. Na 1 dag hadden we 4 km om moeten lopen naar de camping omdat de geplande brug een snelweg was. Stud was zijn gouden kettinkje verloren en terwijl hij daarnaar op zoek was, bleef Bud hangen in de draaideur (zo'n ijzeren stavengeval uit de middeleeuwen) en bezeerde zijn voet. We moesten onze reis na 1 al dag afbreken.

Daarna zijn we van de rugzakken afgestapt en hebben meerdere één- en tweedaagse wandeltochten gemaakt. De laatste 100 km (het zijn er in totaal 245) hebben we afgelopen juli in één week gelopen! Met bepakking. Ik kom later terug op deze reis.

Na een paar dagen welverdiende rust hebben Stud en ik Bud naar opa en oma gebracht. Zelf reden we door naar Trier om zes dagen te fietsen langs de Moezel. Fysiek minder zwaar, maar toch enorm vermoeiend om de hele dag:


  • a) te fietsen zonder motor 
  • b) met veel tegenwind 
  • c) op geaccidenteerd terrein 
  • d) te letten op tegenliggers en mensen (mét motor) die je willen inhalen en 
  • e) dan óók nog te letten op de prachtige omgeving.

Volgend jaar wil ik ook een fiets met motor!

Eindeloze druivenplantages.

De Heilige Franciscus.

Een vrachtschip uit Dordrecht, in Duitsland aan de Moezel.


De eerste dagen veel regen en gemiezer. Halverwege dag twee klaarde het gelukkig op.

Een wijngaardslak steekt de weg over.

Heel veel kerken. Om 7.00, 12.00 en 19.00 luidt er altijd wel ergens een klok.

Op dag drie werd ik gestoken door een wesp. Het leek eerst wel mee te vallen, maar de volgende avond was mijn enkel flink gezwollen en dat bleef de hele week zo. Ik dacht aan mijn oma die elke dag steunkousen droeg om te voorkomen dat het vocht naar haar benen zakte. Mijn moeder heeft inmiddels ook zulke kousen die de thuiszorg speciaal komt aan- en uittrekken.

Terras waar ik gestoken werd door een wesp

De plek rondom de steek kleurde eerst rood, daarna blauw en toen geel. Maar dit bleek allemaal, eenmaal thuis, toen ik weer kon googelen, niet gevaarlijk. 

De drie teken die ik tijdens het wandelen heb opgelopen zijn gevaarlijker. Er zit zelfs een vlek om 1 beet die ik braaf in de gaten hou. 

Toch vind ik wandelen leuker. Zoals mijn zus het zei: het is misschien spiritueel gezwam, maar een wandeling staat voor het leven. De dingen die je tegenkomt zijn verwant aan de dingen die je in je leven tegenkomt.

Nou kwamen we ook wel dingen tegen tijdens het fietsen hoor. Behalve ongedierte, wind en tegenliggers ook: bruggenbouwers.




Op de foto's kun je nauwelijks zien hóe hoog deze brug wordt. Tot in de hemel. Hierboven zie je een pilaar in aanbouw, nog niet half zo hoog als die ernaast. De brug wordt zo hoog als een hoog flatgebouw.


Onderstaand beeld, Maria met Jezus die van het kruis is gehaald, kwamen we vaak tegen. Bij ons zie je dat niet zo, behalve natuurlijk als statie in de Kruisweg. 


Deze meneer had een tent OP zijn autodak...

Stijle wijngaarden, de stijlste is 65% is.


Het drama van de 'verdwenen' eieren: ze waren niet verdwenen. Twee dagen later vonden we ze terug, geplet onderin de tas. Ik haalde ze er meteen uit, om er dan achter te komen dat er a) geen stromend water in de buurt was en b) wel wespen waren. Gelukkig niet wéér geprikt.

Hieronder een zeer lekker maaltje bij pizzeria La Terazza in Zell. Langs het water en niet duur (borden hebben we halverwege gewisseld, volgens goed Hollands gebruik).


Boven een dubbeldekkerbrug voor auto's en treinen. Onder één van de vele Romeinse overblijfselen.


Daar sta je dan in een boudoir in Ediger-Eller aan de Moezel. Enorme kamer, en door de muren en de halve verdieping (entresol) leek het net alsof je op een boot zat. Andere mensen bleken juist in de kleinste kamer te zijn gestopt, hoorden we.


Jaaaa, een reisje langs de... Moezel. Kijk wel even in de spiegel. En dan weer, naar huis! Dat was ook fijn.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…