Doorgaan naar hoofdcontent

Favoriete muziek

Vandaag twee liedjes, die aan het geloof raken maar het zijn geen christelijke liedjes. Als tweede bespreek ik 48 roses van Mariachi el Bronx, mexicaanse passie, en degene die me op dat spoor heeft gezet, Joris Linssen.

Het eerste liedje hoorde ik een tijd geleden in de auto, waardoor ik de tekst niet goed verstond. Ik neem me weleens voor naar een andere kerk te gaan maar doe dat meestal toch niet. Dit weekend hadden we zondag plannen waardoor ik niet naar de normale viering kon, maar wel elders naar de vroege viering. Mijn gedachtengang:

23.59 Ik ga toch maar niet naar de vroege dienst morgen.
 7.55  Draai me nog eens om.
 8.26  Schrik wakker.
 8.31  Als Bud naar beneden komt zegt hij tegen de badkamerdeur 'ga je toch naar de kerk?'
 9.19  Alle stoplichten zitten mee. Er komt een 45km voertuig voor me rijden. Ik zet de radio hard tegen de irritatie en de verveling. Ik hoor 'Take me to church', 'confess all my sins' en 'amen', de rest versta ik niet maar ik ben blij met zo'n positieve tekst en ik vind de muziek goed. 'Ga je mee naar de kerk', roep ik tegen de zanger.

Thuisgekomen google ik het nummer, Take me to church van de ierse zanger Hozier. De tekst blijkt een hele andere betekenis te hebben dan gezellig samen naar de kerk te gaan. Ik ben enigszins teleurgesteld maar probeer te begrijpen wat de schrijver met zijn kritische tekst bedoelt.

Take me to church
I'll worship like a dog at the shrine of your lies
I'll tell you my sins and you can sharpen your knife
Offer me that deathless death
Good God, let me give you my life 

Het blijkt een aanklacht tegen instituten, de kerk maar ook andere instituten. De uitleg op huis van belle vind ik goed, nodigt uit tot nadenken:
Je kunt ervoor kiezen daar op twee manieren naar te luisteren: afwijzend, omdat je het eng of naar vindt dat er tegen ‘jouw’ kerk of geloof gezongen wordt, of genadig: wat wil de zanger zeggen met de boodschap, wat zit erachter? Waarom wil iemand shockeren. Vervolgens is het ook aan jou of je het liedje daarna nog vaker luistert. 
Luister zelf naar de versie met balletdanser Sergei Polunin of een versie live bij Giel Beelen. Hier vertelt Hozier zelf over zijn album.

Dan naar 48 roses van Mariachi el Bronx, live  bij Jay Leno. Een lied vol latijns-amerikaanse passie, iets te vol. Dat is ook de reden dat ik de clip oversla, ik geloof het wel met al die lovers. Maar hij zingt met een aanstekelijke vrolijkheid over de 'confessional', de biechtstoel, zo anders dan de serieusheid en gene waarmee er in Nederland over gepraat wordt.

I've always been reckless and foolish with love
Always pushing my luck with the spirits above
My heart is not crazy, it's just too complex
And with four different lovers you don't get much rest
I've gone and created a mess

So please save some forgiveness for me
A man blinded by love can't think clearly
With four different lovers and 48 roses
I need a confessional that never closes.

Ik kwam op het spoor van deze muziek door Joris Linssen. Hij heeft zelf een band die muziek met een mexicaans temperament speelt. Dat, tegen de achtergrond van ons kikkerlandje. Als hollandse jongens met passie gaan Joris Linssen en zijn band naar Mexico om daar te spelen, waarvan de roadmovie met jou heb ik geleerd gemaakt is. Schuchter in het begin, maar ze zijn écht, ze spelen echt, ze voelen echt, en de mexicanen vinden het leuk. Als je het niet helemaal kunt kijken, kijk dan op 24 min naar het lied Caramba, of datzelfde lied bij Paul de Leeuw. Ai ai caramba, en tequila ook nog. Op 24:25 raakt hij even gauw de voeten van Maria aan... Wat wil je nog meer!

Op de pagina van Joris Linssen staan nog enkele nummers waaronder vuur.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…