Doorgaan naar hoofdcontent

Broeder Hugo uit Warfhuizen en De geest van de liturgie



Dit is super, ik ontdek steeds weer nieuwe dingen. Met een simpele muisklik kan ik deze video, nadat hem bekeken heb, rechtstreeks op mijn blog plaatsen. Pfff, als alles zo makkelijk was! Maar als ik de post via facebook of bloglovin' share dan krijg ik soms geen beeld - maar dat zie je pas als je al gepost hebt!

De volgende vlog van De geest van de liturgie van emeritus paus Benedictus is klaar. Ik vind het erg leuk om boeken of andere geschriften van paus Benedictus te lezen, maar ik heb in de wandelgangen begrepen dat niet iedereen die liefde met mij deelt. Misschien kan ik iets laten zien hoe ik dat ervaar. Het is nu eenmaal geen witte boterham dat je in een keer weg slikt. Het heeft meer van een biologisch-dynamische meergranenboterham waarop je goed moet kauwen.

Tot nu toe hebben we het gehad over de liturgie als spel (hoofdstuk 1). Te vergelijken met spelen op het schoolplein: dit kun je zien als oefening voor het latere leven, zonder de last en ernst daarvan (dat laatste durf ik betwijfelen - ik vind spelen op schoolpleinen een zeer ernstige zaak - ik had vroeger zelf veel liever een smartphone gehad om niet eindeloos te hoeven luisteren naar die dominante types die het spel bepaalden - al was het wel een goede oefening voor het latere leven).



Hoofdstuk 2 heb ik ook al opgenomen, maar dat moet nog bewerkt worden. Diverse malen ging tijdens de opname de telefoon - wat niet altijd vervelend is, want poeh is het niet soms fijn als het leven even door je boek heenkomt? Handig is, dat ik de opnames zelf nog eens kan naluisteren. Dat werpt weer net een ander licht op het gelezene. Hier een citaat over de sabbat:
De sabbat is een visioen van vrijheid: slaaf en heer zijn op deze dag gelijk; de "heiliging" van de dag betekent juist dat alle verhoudingen van ondergeschiktheid stilstaan en dat alle last van het werk voor een tijdje ophoudt. 
Mijn eerste gedachte was, daar zullen vast een heleboel mensen blij van worden. Maar nu ik het opschrijf, hoor ik in gedachten al een jammerklacht aanheffen: 'Wij zijn geen slaven! Wij zijn zelf meesters! Daar hebben wij geen zondag voor nodig hoor!' 'Wij werken lekker 24/7 52 weken per jaar!'

Jaja. Hoogmoed. Hubris.

Sabbat dus. Als plaats van aanbidding. Als verbond van God met ons.

Maar wat betekent dat eigenlijk - aanbidding?

Wat is er anders ten opzichte van de voorstelling van de kringloop van geven en nemen die de voorchristelijke cultuswereld verregaand bepaalde?

Dat wordt het onderwerp van de volgde vlog, hoofdstuk 2 Liturgie - Kosmos - Geschiedenis.






Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…