Doorgaan naar hoofdcontent

Goede Vrijdag na The Passion met Drs. P.

Gisteren was ik verschrikkelijk zenuwachtig. Zou het allemaal wel goed gaan, The Passion. Ik zou naar de mis gaan in Amersfoort. Een fantastische mis met Taize-liederen en een goede liturgie (denk ik). Maar ook met gebrekkige telefoonverbindingen door een overbelast telefoonnet, een zoon die drie kwartier op mij moest wachten bij een spoorbrug die we met behulp van Google maps van tevoren hadden gevisualiseerd. Maar we konden dus niet bellen en hij wist dus niet dat ik drie kwartier te laat was. Hij stond er nog, maar ik had wel de groep moeten verlaten en die waren we dus kwijt. Maar ik was natuurlijk allang blij dat deze dappere afspraak gelukt was en dat ik hem gevonden had.

We kwamen zelfs bekenden tegen, iemand die tot vorige week nog nooit van The Passion gehoord had omdat hij nooit tv kijkt. Maar hij was zo enthousiast dat hij meteen gekomen was.

De groep vonden we aan het eind van de avond terug, door in een doorgang te gaan staan waar iedereen langs moest. Ook was de 'herberg' bij de kerk nog open (de hele nacht voor aanbidding!) en we kregen met veel liefde een warm kopje thee voordat we de thuisreis aanvaardden.

O, wat ik eigenlijk wilde delen, in de kerk zag ik een boot, in de muurschildering. Dat deed me denken aan het lied van drs. P., De boot is vol! Uit de oude doos maar gelukkig op YouTube terug te vinden. In het lied De dodenrit gaat hij nog een stapje verder met zijn volle wagen...


Drs. P. De boot is vol!

Drs. P. Dodenrit

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…