Doorgaan naar hoofdcontent

IJdelheid, alles ist eitel

Ik herinner me vorig jaar de paaswake. Ik zat in de kerk en vroeg me af, waar gaat het nu eigenlijk om. Ik keek naar het plafond en ik zag het woord 'ijdelheid' geschreven staan op het dak van de kerk. Ik bleef staren tot het langzaam vervaagde.

Slave of her own vanity
by massamitsu
Waar voorgaande generaties opgroeiden met angst voor ijdelheid, de christelijke hoofdzonde, groeien huidige generaties op met de ijdelheid zelf  (mijn generatie zit klem daartussen in).

De definitie van ijdelheid op wikipedia luidt in eerste instantie: het verlangen beter of aantrekkelijker te zijn dan een ander (hybris of overmoed). De tweede betekenis is het latijnse vanitas wat duidt op leegheid, vergankelijkheid, zinloosheid.

Het volgende filmpje is heftig, maar het verbeeldt de wereld waarin tieners moeten opgroeien.

Mijn wereldbeeld op die leeftijd was vergelijkbaar. Niets was mooi, alles zwart, ook de toekomst. En het weinige wat mooi was, moest je verstoppen of verbergen. Als je niet mee ging, of kon, met de grijze massa en je had ergens kleur, dan moest je dat niet aan iedereen laten zien of je was het kwijt. Thuis kreeg je commentaar dat je niet 'jezelf' was en 'je niet hoefde aan te passen'. 'Jezelf' zijn betekende aantrekken wat je moeder mooi vond. Erbij horen betekende twee lacoste-poloshirts over elkaar aantrekken, goeie merchandising trouwens. Mij boeide het geen meter, maar ik begreep wel: met wat je aantrekt stel je altijd een bepaalde groep mensen tevreden, en een andere niet. Jezelf zijn is verdwijnen in de massa van 'zelven'.

Hier is het filmpje. Het is heftig daar wil ik wel voor waarschuwen, maar het is gemaakt door jonge studenten, dus laten we er niet omheen draaien.

Ik geloof in een Redder natuurlijk maar dat is mij nooit aangereikt als kind. En ik geloof niet dat het 'neutraal' is om uit te gaan van een wereldbeeld zonder schepper, en om onze kinderen op te voeden met een wereldbeeld dat van toeval en het recht van de sterkste aan elkaar hangt, met wat 'waarden en normen' die we aan de 'christelijke overheersing' hebben overgehouden.

Hier nog wat 17e eeuwse dichtkunst
En natuurlijk het lied Alles ist eitel

Zie ook mijn eerdere blogpost over ijdelheid.



Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…