Doorgaan naar hoofdcontent

IJdelheid der ijdelheden

By Hieronymus Bosch (circa 1450–1516)
Table of the mortal sins (superbia)
Dat was serious talk gisteren. Maar zo ziet het leven er soms uit. En het is juist de ijdelheid, het laagje vernis, dat steeds verbloemt hoe het echt met ons gaat.

Dat laagje van 'hoe vindt de buitenwereld me?'. Krijg ik genoeg likes? Dat laagje dat nooit vraagt waar het nou echt om gaat, of hoe het nou echt met je gaat. Dat kan een mooi of een lelijk laagje zijn, als er maar geen zonlicht doorheen komt.

Maar on a lighter note.

Onderstaand deel van een schilderij van Jeroen Bosch, ik weet niet wat het moet voorstellen, maar ik dacht zoiets:

(snavelbek) hé, jij daar, wat doe jij nog met dat boek! Boeken zijn onzin, ijdelheid, geloof jij daar nog in?


Nee, kijk eens wat ik hier heb, een krant! Die verkondigt vandaag de waarheid! Kijk maar, elke dag een nieuwe! Jij met je stoffige boeken in dat stoffige hok van je, kom daar nou eens uit en ontdek de echte wereld!

De mol met zijn rode borstje begrijpt niets van het gesprek. Hij spreekt geen mensentaal.

(snavelbek) Zeg wie is die haast onzichtbare persoon achter jullie? Kan die niet wegwezen want twee tegen één is gemeen!

(Muts) Nou, hehehe, dat kan je wel willen, maar dan vraag je hem dat zelf maar.  En bovendien is het drie tegen één, ken je niet tellen

(snavelbek) Kan niet-t-t-t, kan niet-t-t, haast haast haast. Maar als ik morgen terugkom heerst er orde in je hok.

En hij schuifelt weg.

Muts denkt bij zichzelf: 'wat zou íe daarmee bedoelen'... , terwijl hij de hinkende schaatsende gestalte nastaart. Die schaatsen ziet hij nu pas... o, was het dan een antroposoof? Maar die hebben toch geen flaporen, gekruiste snavels en bochels?

Muts snapt er niets meer van.

Mol schuifelt weg. Genoeg licht voor vandaag. Terug naar zijn hol.

Aile gauche la tentation de saint antoine museu nacional de arte antiga hieronymus bosch

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…