Doorgaan naar hoofdcontent

Talking Blog

Soms heb je zo'n dag, dan zit alles tegen. De batterij van de camera is leeg. De sd-kaarlezer begeeft het. De D-schijf zit helemaal vol, zodat ik mijn filmpje niet op kan slaan.

Eigenlijk is het geluid van mijn camera ook niet goed. Ik heb een microfoon nodig. En volgens mijn man ook een goede koptelefoon. De mijne heeft weleens kuren. Eigenlijk heb ik ook een ipod nodig, of nog liever meteen een iphone, zodat ik mobiel podcasts kan luisteren. Dat doe ik nu op de pc of de ipad.


Of toch een Samsung? Jij moet een Sony hebben als je verslaafd bent aan podcasts, zegt mijn man. Mijn zoon haat iphones, hij is daar heel stellig in. Het zal wel iets nerdy zijn, of iets autistisch. Mijn man was ook van de Samsung maar hij heeft nu toch een iphone. Keuzestress, dat heb ik.



Toch maar verder met mijn blog, op mijn pc, hoe ouderwets, gewoon aan mijn bureau. Ik kan ook nog geen afscheid nemen van mijn toetsenbord.

One Catholic Mama schrijft over hoe het meedoen met What I Wore Sunday (WIWS) haar over haar negatieve body image heeft heengeholpen. Foto's van zichzelf maken en delen maakte dat ze zich niet meer verschuilt achter de camera. Maar soms lijken foto's soms een stuk mooier dan de werkelijkheid. In All is Vanity vertelt ze dat:
Generally, I'm the type of person who prefers to hide in the background, rather than be in the spotlight.  So every week I wonder, why the heck am I showing people what I wore Sunday....and who the heck cares what I wore Sunday.  But, I know (at least some) people enjoy reading and seeing WIWS...and I love reading and seeing what others post.  So, I continue on...showcasing my rather boring Sunday best.  Because, I do like the idea of putting on the best for Sunday.
Hilarisch is deze video over Dressing Modest, door mormonen.


Op StaatGeschreven een stukje over Martha en Maria, waarin de schrijver de lofzang aanheft op Martha, die het huishouden doet en voor het eten zorgt terwijl Maria bij Jezus zit, waarmee ze het beste deel  gekozen heeftvolgens Jezus. Een mooi stukje Bijbel, en wat staat er een hoop in. Voor mij gaat het toch om het stukje stilte en ontvankelijkheid dat bewaard mag worden, dat je niet hoeft prijs te geven aan de drukte van alledag.

Prachtige foto's van Ann Voskamp in Nederland, mooi beeld wordt geschetst van onze cultuur gezien door de ogen van een Amerikaan.

Het favoriete bijbelboek van Anouk.

Tenslotte een briljant filmpje Hoe los je een conflict op door middel van dialoogdoor prof. dr. Noelle Aarts via de Universiteit van Nederland . Hier verschijnen regelmatig colleges over uiteenlopende onderwerpen. Mocht je hem nog niet kennen, één van de eerste colleges is van prof. dr. Erik Scherder, neuropsycholoog, over waarom ouderen moeten blijven kauwen: Waarom vernietigt vanillevla onze hersenen? Geweldig.




Fijn weekend!

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…