Doorgaan naar hoofdcontent

Over de voorzienigheid op maandagmorgen

Ja ik weet het. Ik wilde deze week alleen nog een mooie Minecraft Monday post plaatsen, voordat ik vrijdag, met de 200ste post, overga naar een nieuw design!

Ik heb natuurlijk wat in te halen omdat er een paar weken geen Minecraft post is geweest.

Maar. Vanmorgen.

Moesten we naar de tandarts. De afspraak was om 8.25 maar door een denkfout van mij waarbij ik dacht dat 8.25 7.25 was, hebben we niet uitgeslapen en zijn we op de normale tijd opgestaan en waren we om 7.25 klaar. Om wakker te blijven tot 8.25 ging ik maar de afwas doen - de ijsmachine van gisteren - ja lekker ijs - en dan ook de blender - het aanrecht - de keukenkastjes - en ook maar meteen het groenbakje legen. En meteen de kliko aan de weg. Ik loop naar boven en denk - wat ging ik ook weer doen - en besluit even de afspraak te checken. Die bleek verdwenen uit onze google familie-agenda (???) en de herinneringsmail was ook weg uit mijn inbox.

Maar er was toch nog iets? Ja hoor...


De vuilniswagen... als ik hem hoor is hij al bezig met legen en dan red ik het net niet meer, maar ik kan de kliko wel in een andere straat zetten waar hij later langs komt. Dat doen we en we lopen meteen door naar de tandarts (de tijd klopte). Op de terugweg blijven we even bij een enorme hijskraan staan - daar is Bud helemaal gek van.

'Kijk man, hij heeft zich helemaal opgedrukt op zijn stempels. Zou leuk zijn als 'tie in mekaar stortte.' Heb ik dit kind opgevoed?
'Nee Bud, als hij op mensen valt kunnen die wel dood zijn.'
'Ze kunnen toch wegspringen?'
'Misschien zijn ze niet snel genoeg, of springen ze de verkeerde kant op.'

We lopen terug, de kliko is nog niet geleegd zie ik. Thuis heeft Bud  een kwartier nodig om zijn spullen te pakken. Ik benut die tijd door de afwas op te ruimen. Dan valt het me op. Er ontbreekt iets. En dat iets heb ik ook niet gezien in de afwas. En dan bedenk ik me wat het is. Het zou toch niet...

Ik loop naar buiten, naar de straat waar de kliko staat. Ik doe hem open, hij zit hardstikke vol wat in dit geval wel handig is. Ik zoek de inhoud van het laatste groenbakje, die bovenop ligt. En daarin, daartussen, ligt wat zwarts. Het is de dop van de drinkbeker.


Ik vis hem eruit, krijg niet eens vieze handen en loop terug naar huis met mijn mond openhangend van verbazing. Dan komt het woord 'voorzienigheid' in me op.

Dit was eigenlijk al het hele verhaal. Maar als ik het intyp, zie ik onze auto aankomen.

Wat is er aan de hand? Iets met Stud's moeder? Heeft hij een aanrijding gehad? Stud stapt uit en inspecteert langdurig de rechter achterkant van zijn auto. In ieder geval staat hij er zelf ongedeerd naast. Ik loop naar buiten - lekke band. Stom dat we de bandenspanning niet gecheckt hebben, dit weekend leken ze al te zacht. Niet veilig. Gelukkig heeft hij er nu twee nieuwe banden op laten zetten.

Net na die dop bad ik al, Heer, dank u wel. Voor de dop, maar ook omdat ik weet dat u over me waakt. Hoe kan ik u danken?

Dat was grappig want ik verwachtte geen antwoord. Maar ik kreeg het wel. Hij zei: 'Je had zo'n idee om iets te doen met een aantal uitspraken uit Amoris Laetitia. Ga dat doen.' 'Dank u wel Heer', zei ik en was blij. Dat idee heb ik inderdaad, omdat er zoveel sterke uitspraken inzitten. Deze paus is goed in oneliners. Dat dus. En de Minecraftpost.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…