Doorgaan naar hoofdcontent

Over vliegen, jeuk en een warme nazomermiddag

Lord of the Flies. Heer van de vliegen. Zo dacht ik toen ik moe en bezweet van het fietsen, op het bankje zat in de achtertuin, in het nazomer-namiddag-zonnetje.

Er landde een vlieg op mijn been. En toen nog twee. Negeren leek me een goede optie. Maar dat hield ik niet vol, dus af en toe wapperde ik ze weg. Steeds kwamen ze weer terug.
Het is net als met vervelende mensen dacht ik. Zinloos om je eraan te ergeren, maar af en toe kun je het toch niet laten.
Een tekening van een vlieg
Zo mijmerde ik verder over het wezen vlieg, en ik moest denken aan een blog die ik laatst tegenkwam, waarom heeft god de mug gemaakt. Die heb ik voor het gemak even teruggezocht want eigenlijk had ik die overgeslagen om de jeuk te voorkomen, die je krijgt als je dit onderwerp bezigt.

Maar muggen prikken en vliegen niet. Die kunnen dus niet zoveel kwaad - tenzij je open wonden hebt want ze komen natuurlijk wel net van de kliko.

Maar toen mijn aandacht niet meer bij vliegen was, niet bij de echte tenminste maar wel bij de theorieën daarover, krabde ik toch even. De kriebel werd echt te erg en af en toe krabben kan geen kwaad, legde ik mezelf uit. Maar minuten later voelde ik de krabbels nog, en ik weet toevallig dat je in feite je huid beschadigd als je krabt. En ik had net ook gemerkt dat als je ze wegjaagt zonder te krabben, de jeuk ook weg is. Dus behalve dat ik mezelf onnodig krabde, en zo mijn huid beschadigde, ging ik mezelf overtuigen van de juistheid van deze handeling. en ik had mezelf ook zeker geloofd, als ik er niet ineens achter kwam dat de vliegen verdwenen waren. Weg.

Want. Hun missie was geslaagd. Ik krab mezelf en vertel mezelf leugens.

Heer van de vliegen, dat slaat op Beelzebub uit de Bijbel. Als ik dat Google kom ik meteen het boek Lord of the Flies tegen, Heer van de vliegen. Dat heb ik voor mijn boekenlijst gelezen. Op nadrukkelijk advies van mijn vader. Het had een harde rode kaft, dat weet ik nog. En het sloot goed aan bij mijn ziekelijke interesse in groepsprocessen. Ziekelijk want ik begrijp nooit waarom mensen massaal de verkeerde keus maken - om er maar bij te horen. En tegelijkertijd begrijp ik het maar al te goed.

Als ik naar binnen ga om een potje te koken, sluit ik het vliegengordijn achter mij.


Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…