Doorgaan naar hoofdcontent

Rome - en een kruisverhoor door de dames van het kerkkoor

Zaterdag kwamen we vanuit Rome aan op Schiphol:


's Ochtends waren we nog in Casa la Salle:


Maar voordat ik wat foto's van Rome laat zien, een paar woorden over hoe het bij terugkeer in Nederland ging. Weer in onze eigen kerk, werd ik aangesproken door een meneer, of ik bij het kerkkoor wilde. Zelf kon hij deze keer niet komen want zijn vrouw was net terug uit het ziekenhuis met een nieuwe hartklep. De operatie was goed verlopen en zij voelde zich meteen bij het ontwaken al stukken beter. 

Ik dacht, waarom niet, ik houd wel van zingen. Ik zou door een chauffeur worden opgehaald. Gezien de gemiddelde leeftijd van de deelnemers was dit schering en inslag.

De ontvangst was enthousiast. 'Wat bent u?', werd mij van alle kanten gevraagd. Ik moest even nadenken wat ze bedoelden.

'Sopraan denk ik.'

'Heeft u al vóórgezongen?'

Ik kreeg meteen visioenen van de hoge C terwijl ik de F al niet met goed fatsoen haal.

'Heeft u ervaring met koren?'

Het kruisverhoor gaat verder, tot mijn huisnummer aan toe.

'Kunt u noten lezen? De meesten kunnen dat niet dus dan heeft u al een voordeel.'

In de koffiepauze legt een mevrouw links van mij het laatste nummer van Op Tocht, het bisdomblad op tafel. Er wordt druk gespeculeerd of er al een verslag in zal staan van de Rome-reis. Maar dat kan natuurlijk nog niet.

Op de voorkant prijkt een uitbundig lachende kardinaal Eijk.

'Die wordt zeker gekieteld! Je ziet hem anders nooit lachen.'

Mijn tong blijft plakken aan mijn gehemelte. In Rome keek hij meestal best blij.

Maar stelling nemen in een onbekend gezelschap over zo'n essentieel rooms standpunt als de lach van de kardinaal die toch bovenaan de hiërarchie van de Nederlandse kerkprovincie staat, doe ik toch maar even niet, dus ik verzwijg dat hij vorige week bij het diner aan de tafel naast mij zat. 

Toen hij daarna terugliep naar zijn hotel, vroeg ik hem of hij ook zo van de reis genoot. Hij glimlachte vriendelijk (zei ik toch al) en zei dat men niet verwacht had dat er zóveel pelgrims zouden meegaan.

'Volgens mij is die paus net zoveel waard als al die mannen bij elkaar,' gaat het verder aan de keukentafel en de spreekster wijst naar de heren om de paus heen. Ik laat mijn tong nog even vastgeplakt zitten. Leuk dat ze bij dit koor zo rooms zijn en de paus ophemelen maar ik vind het wel sneu voor de andere heren, die toch ook hun best doen.

De dame met het bisdomblad zegt: 'Ze hebben nu ook besloten dat abortus vergeven kan worden. Dat kon afgelopen jaar al gedurende het heilige jaar, en dat blijft nu zo.'

Dat stond ook al op Facebook, dus het is waar. Maar deze dames van 80 en ouder hebben natuurlijk geen Facebook.

Het is even stil. Dan vervolgt mijn buurvrouw aan de rechter kant: 'Pfff, waar bemóéien ze zich mee! Ze moeten ook óveral iets over zeggen!'

We bladeren verder in het papieren facebook als onze ogen vallen op een foto van monseigneur Woorts.

'Waarom heeft hij zijn baard er eigenlijk weer afgeschoren?'

Ik grinnik, had die vraag ook al eens gesteld maar de dames die tóen aan de, overigens zelfde keukentafel zaten, hielden klaarblijkelijk niet van baarden. 

'Dan heeft hij niet zo'n babyface!' 

Ik begin al aardig te wennen in deze groep. En aangezien ik de gemiddelde leeftijd flink naar beneden schroef - het oudste lid is vandaag 92 geworden - vergroot ik de overlevingskansen van het koor - denk ik hiermee ook een goede daad te verrichten.

Maargoed: terug naar Rome.

Monumentale pasta in vier kleuren die ik heb meegenomen als souvenir.
Monumentale pasta die ik heb meegenomen als souvenir.

Maandag

...gingen we na het afleveren van de bagage meteen aan de wandel:


Dinsdag

We waren te laat voor de processie dus liepen we alleen het laatste stukje naar de heilige deur:



Er volgde een viering in de Sint Pieter door Kardinaal Eijk met aansluitend een bezoek van de Paus:





Vóór ons zat een groep tieners van verschillende scholen uit het zuiden van het land (óns land):



Enkele woorden van de paus:
video

Een schitterende Engelenburcht, zonovergoten met live vioolmuziek, het Ave Maria:

video


Vesperviering in de Santa Maria Maggiore (mgr. Van den Hende):

Beschilderd plafond van de Santa Maria Maggiore
Santa Maria Maggiore

Interieur van de Santa Maria Maggiore
Santa Maria Maggiore

Woensdag op audiëntie bij de paus:



Daarna Pizza Marinara met pittige saus en knoflook:


Om 15.00 een viering in Sint Paulus Buiten de Muren (Mgr. Woorts)

Sint Paulus Buiten de muren

Selfie in de metro

Donderdag

Onbijt met chocoladecroissant, muesli en cappucino

Viering Santo Spirito (Mgr. Hoogenboom)
Viering van de mis in de Santo Spirito, Sassia
Santo Spirito, Sassia



Tientallen rozenkransen, opgehangen in de Santo Spirito
Rozenkransen

's Avonds een Viering van Barmhartigheid in de Santa Maria in Trastevere. Het mooiste valt niet te fotograferen, namelijk al de biechtende mensen.

Parkeren in Rome:



Vrijdag

Selfie in de ronvaartbus van het Colosseum
Selfie met het Colosseum vanuit een rondvaartbus


Rondleiding door Klassiek Rome door de rector van het Ariënsinstituut, Patrick Kuipers.


Eind van de middag een zendingsviering in de Sint Jan van Lateranen (Mgr. De Korte):



Zaterdag vliegen we terug naar huis. Daar eten we stooflapjes, klaargemaakt door Stud. Ze zijn zo mals dat we de taakverdeling maar eens opnieuw moeten overwegen. Ik maak nieuwe Roomse vrienden op facebook en laat me strikken voor het plaatselijke kerkkoor. We zijn er weer!

Bij de weg, op de site van het aartsbisdom kun je in het verslag van de vertrekdag, als je goed kijkt, mij ontwaren op de foto. Scroll een stukje naar beneden, ik zit links tussen de bladeren van een grote plant, met een donkere bril op (even vergroten kan geen kwaad).

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…