Doorgaan naar hoofdcontent

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Koffiebeker met de Loesje tekst: zorgen moet je doen, niet maken, afgebeeld op een foto van een geopend raam met de tekst: als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open.

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden te geloven.

Maargoed. Terug naar de dichte deur en het open raam. Drie punten:
  1. In het verhaal van de Ark van Noach sluit God de deur van de ark nadat Noach, zijn familie en de dieren naar binnen zijn gegaan. Later opent Noach een raam waardoor hij vogels naar buiten laat om land te zoeken:
    En de HEER deed de deur achter hem dicht. Genesis 7:17
    Na verloop van veertig dagen opende Noach het venster dat hij in de ark had aangebracht. Genesis 8:6
  2. De heilige deuren sluiten binnenkort, omdat het jaar van Barmhartigheid ten einde loopt. Hier kan het advies dat de pastoor van de hulpbisschop had gekregen, ter harte genomen worden: 'Laten we met elkaar vooral blijven zoeken naar ramen die open gezet kunnen worden wanneer er een deur sluit.'

  3. Ik heb een pinterestbord gemaakt voor mooie foto's die ik vond van dichte deuren en open ramen. Persoonlijk vind ik deze beelden het meest veelzeggend.

Ik zocht in mijn on-affe blogs naar de inspiratie die vandaag misschien niet helemaal van de tegeltjeswijsheid zelf komt en ik kwam de volgende tekst tegen:

Hoe kun je bidden achter een gesloten voordeur, als je geen voordeur hebt die je kunt sluiten?


Dit slaat de spijker op zijn kop. Toen mijn zoon net geboren was, lag hij op een andere afdeling, ver bij mij vandaan, en daardoor was ik een groot deel van de tijd alleen, wachtend tot ik naar hem toe kon. Ik wilde bidden, dat leek mij de enige zinvolle optie als ik niet bij hem kon zijn, maar ik durfde niet want er kwam te pas en te onpas iemand binnen. En betrapt worden op BIDDEN leek me een hele gênante situatie. Vooral omdat het niet achter mijn eigen voordeur was.

Vanwege het gezegde dat je soms hoort dat geloof 'achter de voordeur' hoort. Maar dan moet je dus wel een voordeur hebben... en je daar toevallig net áchter bevinden als je wilt bidden...

Uiteindelijk heb ik toen, in de ziekenhuiswinkel waar iemand zo lief was mij heen te rijden in de ziekenhuisrolstoel, een Loesje-beker gekocht met de tekst 'Zorgen moet je doen, niet maken'. Dat gaf enige troost, en nog, ook al mist de beker inmiddels zijn oor.

In de hoop deze blog wat op te vrolijken met een lied, vond ik alleen open deuren, zoals in het lied: 'Dit huis is een huis waar de deur open staat'.

Veel mensen zullen misschien blij worden van al die open deuren en het in- en uitgeloop wat dat met zich mee brengt. Maar ik voel de tocht, het gebrek aan warmte en gezelligheid en ik denk, ik zeg het maar gewoon, lekker dichtlaten die deur! Er kan altijd nog een raam open.


Gevonden op internet:

'Slapen met de deur dicht redt levens'
(ivm het tegenhouden van een eventuele brand)



Waar een deur dicht gaat, gaat ergens altijd een raam open

 

Populaire berichten van deze blog

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…