Doorgaan naar hoofdcontent

DIY - een tasje van vilt

Borduren lijkt misschien nutteloos, maar ik vind het leuk en het levert ook nog iets moois op. Daarbij heeft het nog een ander nut. Het is een goede achtergrondbezigheid in een gezin omdat je aanspreekbaar blijft. Als je een boek leest en daar helemaal in opgaat, dan ben je niet meer zo aanspreekbaar (dat geldt tenminste voor mij). Met computeren is het nog erger. Maar met een borduurwerk kun je nog makkelijk een gesprek voeren.

Een vilten tasje, wit met een blauwgroen vakje waar wat lavendel in zit, met daarop een geborduurde rozenkrans.

Dan is er nog iets, waar ik vandaag achter kwam.

Mijn zoon kwam thuis en hij was heel brutaal. 

Twee Minecraftboeken, die al dagen op de bank lagen omdat hij bezig is met een nieuw project, had ik op de trap gelegd om naar boven te brengen (waar ze horen, opruimen heet dat). Daar had ik niet aan mogen komen dus legt hij ze terug op de bank.

En zijn aanhanger van lego, daar zou iemand heel hard tegenaan zijn gelopen. Waarschijnlijk ben ik dat geweest met de stofzuiger want ik was die morgen lekker aan de slag geweest. 

Ik vond hem dus brutaal. 'Dat is jou mening, ik bén niet brutaal, jij bent zélf brutaal!', liet hij me weten. Ik stuurde hem naar boven. Tot vier uur. Ik was namelijk nog aan het schoonmaken en wilde niet zélf de aftocht blazen.

En hij wil, in samenhang met zijn autisme, nou eenmaal graag precies weten waar hij aan toe is.

Toen ik klaar was met schoonmaken was het nog geen vier uur. Maar het leek me pedagogisch gezien geen goede zet om te roepen dat hij wel een half uurtje eerder beneden mocht komen. Dus ik dacht, laat ik eens een hoesje gaan maken voor mijn rozenkrans die nu los in mijn tas zit.

Ik had nog wel wat vilt liggen.

Ik voelde me bij het idee meteen al een stuk rustiger worden en niet meer zo in de verdediging. 

Als je in een goede gemoedstoestand bent in zo'n lastige situatie, dan hoef je er vaak weinig woorden meer aan vuil te maken, dan lost het zich vanzelf op. Aldus het plan de campagne.

Klein tasje van vilt


Als basis heb ik een stukje gebroken wit vilt genomen, dat groot genoeg is (ongeveer 15 cm bij 8 cm maar dat hangt af van hoe groot de rozenkrans is). 

Op wat de achterkant wordt, heb ik een stukje blauwgroen vilt gezet. Was ik toch even vergeten hoe de festonsteek ging! Zo dus. Ik heb er wat lavendel in gedaan. Die snoei ik altijd in de herfst, de takken hang ik op (of leg ze neer in een warme droge ruimte, dan drogen ze ook).

Eerste opzet van een vilten tasje, wit met een blauwgroen vakje waar wat lavendel in gaat.

Vervolgens heb ik een roosje op de flap gemaakt, de bullion rose bud.
Daaronder een kleine drukknoop.

Eerste opzet van een vilten tasje, wit met een blauwgroen vlak en een geborduurd roosje.

De zijkanten zijn dichtgenaaid met borduurgaren in een bijpassende kleur. Ik heb overal twee draadjes splitzijde gebruikt.

De flap van een vilten tasje voor een rozenkrans

Het is avond als ik de zijkanten dichtnaai. 
Of ik genoeg geduld heb gehad en of ik het allemaal goed heb aangepakt met mijn zoon? Ik weet het niet.

Ik hoop dat jullie het niet storend vinden dat ik tussen de tutorial door kwebbel.
Of dat ik tussen het, toch veel belangrijkere, opvoedkundige verhaal door handwerk.

Dat kan ik me namelijk best voorstellen. Als je één van de twee probeert te volgen. Maar ik vind de vervlechting van beiden juist zo mooi.

Een geborduurd blauw-wit vilten tasje voor een rozenkrans

Ik borduur nog een rozenkrans op een stukje grijsblauw vilt voor op het gekleurde vlak. Dat zet ik met de festonsteek vast op het gekleurde vierkant.

Eh... Een beetje scheef kan nog wel... maar verkeerd om? Oeps...

Dat moet helaas over...

Een geborduurd blauw-wit vilten tasje voor een rozenkrans
Uithalen dan maar...


Een geborduurd blauw-wit vilten tasje voor een rozenkrans
Dit is 'm dan... een vilten tasje!

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…