Doorgaan naar hoofdcontent

Proeven en geloven

Wahaha. Vluchten naar de keuken. Ken je dat? Je hebt bergen ingrediënten gekocht, je tweeweekse planning (nieuwjaarsvoornemen) loopt. En behalve dat, ben je ook al twee keer extra naar de winkel geweest - man is jarig - taart - zat niet in de planning. En nog een keer - man is jarig - bier - hoezo zat dat niet in de planning?
Anyway - man blieft graag tonijn - sashimi kwaliteit dus rauw van binnen. Meteen een handje zeekraal meegenomen van de visboer - voelde me wel een huppeljeweetwel tussen al die mannen met hun haringkie of kibbeling voor de lunch, maargoed, die van mij lust nu eenmaal graag tonijn. En ik ook, dus da's goed.

Terwijl de tonijn ligt te marineren - wachtend en vast ook smachtend om zo even aangebraden te worden en dan - mooi rood van binnen - te worden verorberd. Geen probleem, ook voor numero drie niet hoor - voor Bud.

De groentjes was meer werk - zoals gewoonlijk.

De chinese kool moest worden gesnipperd - dat is in de machine op slice, denk ik?

Peultjes vervangen door snijbonen, we zijn hollanders nietwaar - op de grotere slicer en dan kort gekookt - geblancheerd, maar we zijn nog steeds geen fransmannen.


O trouwens, ik had een grote kitchen disaster. Voor de kwarktaart wilde ik slagroom kloppen, maar onze nostalgische en ook excentrische klopper sloeg dwars door de kom heen en de slagroom...

ziet en huivert...
Afijn, de tonijn. Marinade - check. Dressing van soja - check. Sesamzaad... eh... nee toch... altijd tonnen in voorraad maar uitgerekend vandaag is het op.

Maanzaad - kwam dat ook in het recept voor dan? Chia zaad lijkt ook wel op maanzaad. Let's try...
De wasabi heb ik vervangen door aangemaakt mosterdzaad - komt in de japanse richting, zeker voor een Nederlander, die ik nog steeds ben - check.

Och, moet des vrouws ook nog een blog schrijven. Het eten staat klaar - alleen nog de patat frituren en voorfrituren. En de tonijn bakken.

Mijn man heeft Netflix intussen al twee keer gewurgd - om de uitzending van Filemon Wesselink over autisme te kunnen kijken - samen. 't Is gelukt.

Aansluitend kijken we dan de Intelligentste Inwoner van Nederland. Of zoiets. Om tien voor half negen.

Maar die tonijn hé. 'k Heb hem geproefd hoor. Lekker. Rauw.

De koolsalade weet ik nog niet. Die kun je alleen in zijn geheel proeven.


En de patatjes. Tja. Vieze aardappelen. Van een onbekend merk (zal geen supermarkt zwartmaken hoor, zolang de tegenpartij niet betaalt).

We'll see.

P.S. Als patatjes waren de aardappelen prima te eten.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…