Doorgaan naar hoofdcontent

Aswoensdag - 40 dagen bloggen


Sinds vorig jaar staan deze verdroogde buxustakjes in de gang op het dressoir. Ik was ziek en kon ze niet meenemen om te laten verbranden en ik kon dus ook geen nieuwe halen. Nu ben ik net ook alweer ziek geweest maar het gaat al aardig beter.

De dorre takjes zijn een mooi zichtbaar beeld. Takjes, die niemand meer ziet staan omdat ze al zo lang op dezelfde plek staan, achteraan op het dressoir, verdwijnen vandaag in het vuur. Tegen het eind van de vastentijd krijgen we nieuwe takjes met Palmpasen.

Maar eerst krijgen we een kruisje, met de as van de zojuist verbrandde takjes. 'Moet je daarmee over straat?', vraagt Bud, mijn zoon van 15. Ik antwoord: 'Sommige mensen vegen het er meteen af, anderen laten het zitten en krijgen dan ook wel eens commentaar. Maar bij óns in de kerk zijn ze zo aardig geweest de boeteviering 's ávonds te doen, zodat je zelfs mét kruisje waarschijnlijk wel ongezien thuiskomt.'

Wat ik zelf een mooi beeld vind: je wordt verzegeld voor de duur van de veertigdagentijd om met de pasen, tot inkeer gekomen, weer open te gaan.

40 dagen bloggen dus. Het worden er wat meer want ik ga ook de zondagen doen en die zijn niet meegeteld in de '40'. Zou Jezus in de woestijn ook rust hebben gehad op de sabbat? Kan me niet eens voorstellen dat hij wist welke dag het was, laat staan of het sabbat was.

Om een indruk te krijgen kun je een kijkje nemen bij de 40 dagen bloggen posts van vorig jaar. Ik had een paar rubrieken: Minecraft Monday, Talking Blog op vrijdag en Muziek op zaterdag. Daar ga ik mee verder, maar er is ook ruimte voor spontane ingevingen. De vrijdag wil ik bewaren voor de wat langere stukken zodat je die lekker in het weekend kunt lezen (of op een ander vrij moment).


Psalmen 51(50),3-4.5-6ab.12-13.14.17.

God, ontferm U over mij in uw barmhartigheid,
delg mijn zondigheid in uw erbarmen.
Was mijn schuld volkomen van mij af,
reinig mij van al mijn zonden.

Ik erken dat ik misdreven heb,
altijd heb ik mijn vergrijp voor ogen.
Jegens U alleen heb ik gezondigd,
wat U tegen staat heb ik gedaan.

Schep in mij een zuiver hart, mijn God,
geef mij weer een vastberaden geest.
Wil mij niet verstoten van uw Aanschijn,
neem uw heilige Geest niet van mij weg.

Geef mij weer de weelde van uw zegen,
maak mij sterk in edelmoedigheid.
Heer, maak Gij mijn lippen los,
dat mijn mond uw lof kan zingen.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…