Doorgaan naar hoofdcontent

Favoriete muziek: Wende Snijders

Nadat we vorige week Maarten van Roozendaal beluisterd hebben, gaan we door met de Nederlandstalige chansons, en ook een beetje Franstalig, gewoon omdat het onmogelijk is dat niet te doen als je het over chansons hebt.

Ik hoorde deze prachtige stem voorbij komen die Franse chansons zong. Tot mijn verbazing ging de stem opeens over in het Nederlands.

Wende Snijders.



En daar komt onverwacht La chanson de Mandalay binnenstormen als een gevaarlijke wervelwind. Past mooi bij het boek De grote zondares.



Het volgende lied treft je nog meer als je de Nederlandse vertaling erbij neemt. Het is, ik zei het al, treffend en pijnlijk actueel. Waar in een wervelwind nog frisse lucht zit, daar doet deze zwavelstroom de zuurstof snel verdwijnen.

Voor de vertaling moet je hier even naar beneden scrollen tot net over de helft van de pagina of zoek op de woorden 'ca va'.



Ik pik er een zin uit die mij persoonlijk erg aanspreekt. :
'brave lui verslijt men voor gek, dichters voor ezels'
Ik was als jongere enorm bang om braaf te zijn, en om braaf gevonden te worden. Ik groeide op in een wereld waarin God en gebod net omvergeworpen waren en waar de generatie van mijn ouders niet meer in het bijbehorende keurslijf hoefde te leven. Braafheid was echt niet meer van die tijd. Het religieuze keurslijf werd echter al snel vervangen door een rat-race waarin het draaide om status, populariteit en degene met de vlotste babbel en het hoogste woord.

Als ik nu zo, een jaartje of wat later om me heen kijk, dan vermoed ik dat het gaat om een tijdsbeeld, meer dan een puur individuele ervaring. Het tijdsbeeld waarin het absoluut onaantrekkelijk is geworden om braaf te zijn.
'brave lui verslijt men voor gek, dichters voor ezels'
En als de braven en de kunstenaars gevlogen zijn, wat blijft er dan nog over? Precies. Lees de tekst maar.

Nou sluit ik af met een opbeurend lied. Of twee.

Mens durf te leven

Als de liefde niet bestond
Tekst en muziek en een klein woord door Toon Hermans.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…