Doorgaan naar hoofdcontent

Favoriete muziek: Maarten van Roozendaal

Nu de carnavalsmuziek van ons is afgegleden, en de 'nog een keer kijken' pagina van youtube de laatste hits nog weergeeft, is er weer aandacht voor échte muziek. Serieuze muziek. Tussen de plakkende carnavalskrakers - die ik natuurlijk niet meer (althans niet expres) aanklik, want een beetje zelfdiscipline kan ook geen kwaad in de vastentijd - kwam deze artiest naar boven drijven die ik onlangs pas ontdekte. Ik zeg pas, want hij is een paar jaar geleden, in 2013, overleden.

Maarten van Roozendaal.

Hoe kan het dat ik nooit eerder van deze man gehoord heb? Hij is maar bij een vrij kleine groep bekend gebleven. Waarom? Dat mag Joost weten. Hij heeft goede teksten, is kritisch, heeft humor en zijn taalgebruik is uniek, grappig en scherp. Ik licht er enkele nummers uit, die er wat mij betreft uit springen.

Moe

Herken je dit:
Veel te vroeg, de wekker gaat,
buiten is nog licht, dat klote-apparaat,
moet je dus opstaan, dekbed opzij,
eerst één voet eruit, dan allebei
En dan in bad, wat een theater,
al dat schuim en al dat water
en dan ook nog met zeep in je ogen
dat hele lichaam weer af staan drogen
Het dagelijks ritueel, dat wordt sommigen van ons weleens... teveel.




Ik zing een liedje voor de hopelozen

Misschien hebben zij vroeger ook gebeden
misschien met zoveel meer geloof dan zij
die het alleen op vaste uren deden
als ging het om een alledaags karwei
Ik licht dit stukje er natuurlijk uit omdat ik zelf 'wat met geloof heb', maar zijn teksten gaan over vanalles. Het leven. In zijn burgerlijkheid, zijn diepte en zijn verval.
De mens die dorstte naar gerechtigheid
had niet steeds verder hoeven af te glijden
tot in het nihilisme van zijn tijd
nu is hij al zijn hoop en houvast kwijt
en zoekt vergeefs naar ongeschonden rozen
en strijdt vergeefs zijn hopeloze strijd



Maaltijd

O, o... gezellig... de maaltijd gebruiken... je kleine zus ''k heb het koud', haar man 'dat valt toch wel mee', je grote zus die vrijgezel is 'maar dat is helemaal niet erg, er zijn wel meer mensen vrijgezel en dat is juist hélémáal niet erg', zegt: ''k heb eigenlijk wel trek'.

Je moeder zegt 'aan tafel', 'ja, kínderen' zegt haar vriend, 'dat lijken wel garnalen', zegt je zus die eigenlijk vrijgezel is maar dat is juist helemáál niet erg, nee júíst niet.

Nou, zegt je moeder, dat zíjn ook garnalen...

Deze moet je sowieso echt luisteren maar vooral als je dit soort familiegesprekken herkent :-)

En al was het maar omdat ze vervolgens het hele recept gaat uitleggen :-)))




Red mij niet

Nog een stapje treuriger. Of je nou uit welke kerk dan ook komt, vitamines voor kanker promoot, handen leest, in ufo's gelooft... laat Maarten zijn zeven sloten, zijn zeden en zijn zonden, met angst en zonder doel. Nouja als je hem dan niet kunt redden, dan kun je nog wel naar hem luisteren...


Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…