Doorgaan naar hoofdcontent

Lazarus

Het evangelie van vandaag ging over Lazarus. Dat hebben we hieronder proberen uit te beelden in een soort van spontane mama-actie. Ik had toch nog allerlei rollen verband over, maar weggooien doe ik niet want je-weet-maar-nooit. Nou hoop ik eigenlijk dat ze nooit nodig zijn natuurlijk maargoed vandaag kwamen ze wel van pas.

Het verhaal van Lazarus is, dat hij ziek was. Jezus was bij hem op bezoek want dat was een goede vriend van hem. Het zal je maar gebeuren dat Jezus een goede vriend van je is maar hij was ziek dus dat zal toch niet leuk geweest zijn. Maar Jezus moest weg - hij had nog een hoop te doen.

En toen stierf Lazarus. Hij werd al in doeken gewikkeld en in het graf gelegd. Maar Martha, zijn ene zus, liet het er niet bij zitten en ging Jezus halen. Een beetje geirriteerd was ze wel, dat sprak vanzelf want Jezus had dit natuurlijk wel kunnen zien aankomen, en dus ook vóórkomen. 'Maria bleef echter thuis', word ook nog even vermeld. Maria was de andere zus van Lazarus. Toen Jezus onderweg was, terug naar het graf, zeiden sommigen: 'Kon Hij, die de ogen van een blinde opende, ook niet maken dat deze niet stierf?'

Best brutaal om dat zo tegen Jezus te zeggen, maar zo ging dat in die tijd. Ze wisten tenslotte ook nog niet dat hij de messias was, al geloofden sommigen van wel. Maar toen Lazarus was opgestaan, geloofden velen het wel. Want dat staat in de laatste regel van het evangelie van vandaag.

Minifilmpje over Lazarus die ontdaan word van de doeken om zijn hoofd.


De homilie, dat is het katholieke woord voor preek, ging vooral over 'dood' in de zin van 'levend dood zijn'. Eenzaamheid. Monddood gemaakt worden. Over mensen die zich niet meer durven te vertonen omdat ze lichamelijk of psychisch niet meer de kracht hebben. De pastoor vertelde over een man waar hij eens op bezoek ging (dat was toen hij een tijdje als vuilnisman werkte en omdat zijn kliko bijna nooit aan de weg stond werden de vuilnismannen nieuwsgierig). Die man had de gordijnen altijd dicht. Toen ze vroegen waarom, zei hij: 'Er komt toch nooit iemand en voor mij alleen is zo'n straaltje licht net genoeg'. 

Lazarus staat symbool voor al die mensen die zich terugtrekken en genoegen nemen met dat kleine straaltje licht. Omdat ze bang zijn gekwetst te worden. Het verwijderen van de zwachtels staat voor het opendoen van die gordijnen. 

Tegenwoordig investeren we miljoenen om de afstand naar verre planeten te overbruggen. We bouwen wolkenkrabbers. Maar het mooiste bouwwerk is de mens. Bouwwerk van God. Dat we mogen zijn als licht en vuur, een vonk in de wereld. Draag het rond en wees het zelf.

 Dus blijven we achter de gordijnen zitten of hoe zit dat.

Nou houd ik wel van gordijnen hoor. Anders zit je maar een beetje naar de voorbijgangers te staren - en erger nog, zij naar jou - en daar word je ook niet vrolijk van. Maar ze mogen af en toe wel open hoor. 

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…