Doorgaan naar hoofdcontent

Paul de Blot over loslaten en vriendschap

Oude foto van twee mensen die samen van een rots af duiken in een meertje.
Duiken van 5 meter hoogte? Kwestie van loslaten.
En van samen springen.

'Loslaten is het grootste geheim van je droom. Loslaten is existentieel.' Paul de Blot. Mijn zoektocht naar het 'niet-religieuze beeld van de menselijke ziel' bracht ons vorige keer bij Plato en vervolgens bij professor Business Spiritualiteit Paul de Blot.

Maar onderweg naar dat antwoord zag ik nog meer leuke filmpjes van hem, zoals deze over het thema loslaten. Nou is loslaten toevallig het woord dat ik voor de vastentijd gekozen heb als, ja, als vastentijdwoord. Loslaten kan op van alles slaan. Paul de Blot vertelt over hoe loslaten van levensbelang kan zijn. Hoe door loslaten vriendschappen ontstaan, spirituele netwerken. Wij zijn gewend spiritualiteit te zien als individuele beleving maar hij ziet spiritualiteit als netwerk en daagt ons uit dat ook te doen.


3:44 Een droom is een netwerk. Er zijn behalve die droom in het leven nog twee principes. Ieder levend wezen wordt geboren, en gaat dood. Maar daarna krijg je weer nieuw leven. Na een herfst komt altijd een winter en een lente. Ook de mens is aan de basisstof gebonden. Geboren worden, doorgaan en opnieuw geboren worden. Iemand zei ik geloof niet in het hiernamaals, 'als ik dood ben ben ik dood'. Maar voortleven in je naasten, in je geliefden, is een wedergeboorte. Maar de mensen houden vast aan de herfst. We houden vast aan succesformules. ... kritieke formules... wat ook succesvol is geweest. 

Dan vertelt Paul de Blog over zijn ervaringen in het concentratiekamp. Hij wilde weten waarom sommige mensen het kamp overleefden en anderen niet. Hij zegt:
Zij die vasthouden gingen dood. De mensen die wilden loslaten vormden een netwerk. Ze vormden relaties. Zij overleefden. Loslaten is een nieuw leven. 
Ik wil helemaal niet vaag doen over 'loslaten', zo van 'laat alles maar los en laat je gaan'. Maar in het oog van een crisis kan het weleens een goede keus zijn, en helemaal geen vanzelfsprekende, in een tijd waarin we bijna alles in de hand (menen te moeten) hebben.

Grote crises zoeken we doorgaans niet op in ons leven. Maar soms kom je op een punt dat je moet kiezen. Een crisis. Financieel, lichamelijk, spiritueel, relationeel. Hoe kies jij? Waar hoe je aan vast? Laat je los?



Blog 33 van 40 dagen bloggen.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…