Doorgaan naar hoofdcontent

LinkedIn - wat kun je ermee als blogger?


'k Kreeg vandaag post van LinkedIn. Ik heb ooit een profiel aangemaakt, omdat iemand me dat vroeg. Maar ik doe er niets mee. Daarom voeg ik liever geen mensen toe want ik heb een profielletje van niks. Dat ik op non-actief heb proberen te zetten maar dat is niet gelukt, blijkbaar.

Toch maar eens aan dat profielletje sleutelen. 'k Heb niet eens een foto. Terwijl overal mijn hoofd staat  te prijken, op instagram, google+ en facebook.

'k Kan schrijven dat ik blogger ben. Dat ben ik ook en dat is héél belangrijk voor mij. Ik zie het eigenlijk als werk, al heb ik dan geen aardse opdrachtgever ROFL. Naast huishouden, kind, man, en eh, een leven? Elke dag weer ergens de moed vandaan vinden, het nut tussen het nutteloze zoeken, geduld beproeven met mijn ahum ook niet zo perfecte medemens, kortom het leven leven dat mij gegeven is (ook niet door een aardse opdrachtgever trouwens, alhoewel daarover valt te twisten).

Tot mijn schrik kwamen op LinkedIn, wel vijftig foto's met namen in beeld, van mensen die ik allemaal ken! Uit een heel ver verleden, via school, kerk en via nog veel vreemdere wegen. Zo dat je je echt afvraagt hoe kómen ze daar, in mijn LinkedIn feed.

Tussen al die mensen stond ook Nicole Orriens, Professioneel Blogger. Zij heeft mij vorig jaar voor haar blog geïnterviewd over thuisblijf-moederschap. Ik 'ken' haar van de fantastische tips die ze geeft op bloggen en loggen. Zij weet niet alleen veel van de technische kanten van het bloggen, maar zij kan het ook nog eens goed uitleggen! Me like.

Op haar LinkedInprofiel ontdekte ik dat ze ook een reliblog heeft! Het is wel een 'blog in ruste', dat wil zeggen dat ze er niet meer op post. Maar ik ben wel even aan het lezen geweest. Ik ben altijd op zoek naar reliblogs, maar ik heb wel een paar eisen:

  1. Het moet grappig zijn (check);
  2. Het moet op eigen ervaring gebaseerd zijn (check);
  3. Het moet iets laten zien van geloof op een manier die ook een 'buitenstaander' aanspreekt. Niet alleen voor eigen parochie preken, dus (check).

Deze blogs zijn best dun gezaaid, vind ik. Anyway, ik heb een paar verhaaltjes uitgezocht die ik leuk vind. Hier komen ze:


Met het gedicht 'Over Relimam' geeft zij aan het begin van haar blog meteen aan waar haar blog over zal gaan.

Eva, of hoe het scheppingsverhaal eruit zou zien als God Eva als eerste geschapen had ;-).

Wijs als Salomo: is dat in onze tegenwoordige tijd wijs of onwijs? :-0

Het volgende is niet bedoeld als sluipreclame voor Pinterest, maar het is wel een goede manier om dit plaatje klikbaar op mijn blog te laten zien, zonder voorbij te gaan aan de copyrights. Het is een leus van de protestantse kerken die inspeelt op de winkelzondag:



De blog vind je op koopzondag, of door op het plaatje te klikken.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…