Doorgaan naar hoofdcontent

Tarte tatin van appel met notenijs

Gisteravond heb ik een heerlijk toetje gemaakt. Tenminste dat was de bedoeling en gelukkig viel het in de smaak. Ik had appels die zacht begonnen te worden, en een grote zak walnoten van de natuurwinkel. Ik wilde een tarte tatin maken, maar ik had geen geschikte vorm. Omdat onderop karamel moest komen, had ik een vaste vorm nodig. Daarom heb ik crème brûlée bakjes gebruikt.

Tarte tatin van appel

Ingrediënten


  • 2 appels
  • 75 g boter
  • 75 g suiker
  • 2 plakjes bladereeg
  • 4 bakvormpjes zoals crème brûlée bakjes

  1. Smelt de boter, doe de suiker erbij, laat karamelliseren. Ik had rietsuiker gebruikt, dat was niet handig want daardoor duurde het smelten erg lang. Daardoor werd de karamel te heet en een beetje bitter. Je kunt beter fijne suiker gebruiken. Als het klaar is giet je een laagje in de bakjes.

  2. Halveer en schil de appels. Druk een halve appel met de bolle kant naar beneden in de karamel. Daaroverheen vouw je een (half) plakje bladerdeeg. Het deeg moet er niet overheen steken maar erin gevouwen worden, anders komen ze moeilijk los van het bakje.

  3. 20 minuten in de oven op 200 graden C.


Notenijs


Ingrediënten


  • 75 g Walnoten
  • 75 g suiker
  • ei
  • 150 g melk
  • 100 g room
  • evt. notenlikeur

  1. Met een ijsmachine ben je in 6 minuten klaar. Doe de walnoten in de blender, evenveel suiker erbij (hiervoor is rietsuiker prima).

  2. Het ei erbij (wil je geen rauw ei te eten dan doe je het zonder dat gaat ook prima), blenden tot het dik wordt.

  3. Voeg de  melk en de room toe en, als je dat toevallig in de kast hebt staan, een scheutje notenlikeur. De massa in de ijsmachine gieten, een half uur laten draaien en klaar.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…