Proeven en Geloven

Soms hoor je een lied, van een Nederlandse band nog wel en je denkt: waarom heb ik nooit eerder van jullie gehoord? Dat had ik met De Schipper en de Jonkman van Drijfhout.  Drijfhout is een volkband afkomstig van Vlieland, lees ik op hun intro pagina op YouTube. Hoe charmant is dat. De band gaat al even mee en is weleens van samenstelling veranderd.  Drijfhout is actief sinds de jaren tachtig. Hun repertoire is breed: Nederlandstalige ballades, traditionals, en Engelse Sea Shanties. Die laatste categorie verraadt hun liefde voor maritieme muziek — ritmisch, verhalend, vaak met een melancholische ondertoon. De Schipper en de Jonkman is een dialooglied, bijna een mini‑toneelstuk, waarin een oude schipper en een jonge jonkman elkaar ontmoeten. Je hoort het hout kraken, je ziet de horizon, je voelt de tijd die aan de mannen trekt. Wat is kenmerkend voor de band Hun vermogen om traditie te laten ademen. Drijfhout speelt niet zomaar folk; ze spelen muziek die voelt alsof het erg...

Ik moet met Sacramentsdag altijd terugdenken aan de eerste keer dat ik aanbidding deed. Aanbidding van Jezus, aanwezig in de heilige hostie die in een monstrans gezet is (afbeelding hieronder), doorgaans in een kerk. 2012 Al een paar keer had ik in de plaatselijke Nieuwsbode zien staan dat er 's avonds aanbidding was. Ik had daar nog nooit over gehoord en was nieuwsgierig. Dus ik ging erheen. Op de één of andere manier had ik me voorgenomen me niet te laten afleiden. Hoe ik me ook zou voelen, wat ik ook zou denken, hoe niet-heilig het me ook zou lukken te zijn, ik zou een uur in de kerk gaan zitten zonder me te laten afleiden.  Ik voelde niet zoveel die eerste avond. Maar later werd ik voor de werkgroep gevraagd en voelde me na verloop van tijd meer en meer verbonden met de eucharistische aanbidding, zoals het heet.  Het is gebruikelijk om liedjes te zingen rond de aanbidding. Bijvoorbeeld: Stel je voor dat je dit 's avonds laat in een met kaarslicht verlichte kerk live hoort...

Sinds de vorige post waarin ik klaagde over fouten in de online bijbel, had ik het plan opgevat om in ieder geval de rest van de vastentijd de papieren bijbel te lezen. Dat ging steeds beter. Het probleem zat er voor mij vooral in dat ik de lezingen van de dag wil lezen van het katholieke leesrooster. Deze volgen een bepaald schema waar ook nog feestdagen tussendoor komen wat enig zoekwerk geeft. Dus je hebt een schema nodig. Op Dagelijks Evangelie is dat al voor je gedaan. Ik kwam er ook achter dat er nog méér verschillen zijn dan ik al had geconstateerd tussen de Willibrordvertaling, de Willibrordvertaling en de de Willibrordvertaling. Een voorbeeld: Daniel 13 Daniel 13 stond in het schema. Maar mijn bijbel had maar 12 hoofdstukken van Daniel!  Na hoofdstuk 12 staat er een leegte! Na enkele hoofdbrekens checkte ik of het misschien om een apocrief boek gaat, een boek dat niet in protestantse bijbels staat en bij deze versie van de Willibrord wellicht niet tussen de andere bi...

1. Kustlijn, strand en mooie luchten. Behoeft geen nadere uitleg. 2. Romantiek: Kasteel Radboud Deze foto lijkt uit een sprookje te komen en bewerkt te zijn maarja, zo'n mooi weer was het nou eenmaal en voeg daaraan toe een heus kasteel, een prins op het witte paard, dan mist alleen het paard nog. Ben vrij zeker dat ik daar ooit ben geweest als kind. Maar ik wist nooit het verschil tussen Medemblik en Muiden.  3. Oude ambachten Naast Kasteel Radbout heb je in Medemblik, want daar bevonden we ons, het  Bakkerijmuseum . Je hebt daar de lekkerste zelfgebakken bitterkoekjes die een mens gegeten kan hebben. Ook kattentongen en kokoskoekjes. 4. Kringloopmuseum Mocht je ooit in Sint Maartensvlotbrug belanden - waar je over een vlot of eigenlijk twee, met de auto het Noordhollandkanaal oversteekt - sla dan het museum  Combitex , waarvan mijn man zegt 'ik wil er niets kopen', niet over. Je kunt er wel wat kopen want het is een kringloopwinkel waar ik meerdere replic...

De meeste dagen vind ik het handig om de Bijbel op mijn telefoon te lezen, via  Dagelijks Evangelie . Maar er zit nog weleens een foutje in. Het eerste voorbeeld kun je met wat goede wil nog wel begrijpen, bij het tweede ontbreekt er echt een stuk:  Ik heb van mijn geboorte af heb ik in de stam waaruit ik voortkwam gehoord, dat Gij, Heer, uit alle volken Israel en uit al hun voorouders onze vaderen hebt aangenomen als een blijvend  erfdeel, en dat Gij voor hen alles hebt gedaan wat Gij beloofd had. Gedenk ons Heer, openbaar U in het uur van onze nood, en geef mij, Koning van de goden en Heerser over alle Heerschappij. Hiervan kon ik niets brouwen. Daarom pakte ik er de dichtstbijzijnde bijbel bij. Dat was de bijbel die ik ooit aan mijn zoon kado heb gedaan. De pagina's knisperden nieuw en waren nog stijf. Daarbij had iemand voor deze uitgave bedacht (de kleine paarse) dat het handig was de titel van het bijbelboek, in dit geval Esther, bij de vouw te zetten. Daardoor moet...

Het is al weer even geleden sinds mijn laatste blog. Ik was toen bezig met de Reformers Resistance. Ik heb 3 oktober de Infant Baptism Rap Battle besproken, over kinderdoop of alleen doop na bekering. Daarna benoemde ik mijn twijfels in deze post van 8 november. Geef ik niet teveel een stem aan Luther, aan de protestanten? Soms schrik ik wel van anti-paapse sentimenten. Maar het omver gooien van de gevestigde orde omdat die het doel uit het oog verloren lijkt te zijn, heilige huisjes omver gooien zeg maar, ja daar kan ik me wel in vinden.  Maar dan richt ik mij liever  niet tot de situatie zoals die 500 jaar geleden wellicht was maar direct tot de geseculariseerde samenleving van vandaag en diens heilige huisjes zoals: moord is een verregaand geaccepteerde manier om een eind aan een leven te maken, al moet gezegd worden dat de Verenigde Staten en Een Verenigd Europa nogal verschillen van mening over de vraag wat moord is, en in hoeverre dat vergoed moet worden vanuit de (al ...