Proeven en Geloven

Wasmiddel maken van restjes zeep! Het wordt vandaag de derde keer dat ik het doe. Het vloeibaar wasmiddel voor de donkere was is ook op, kan ik meteen de fles hergebruiken. Ik heb geen zin in deze klus maar voorzie wel hoe blij ik zal zijn als ik het gedaan heb, en deze blogpost had ik nog staan dus die hoef ik alleen maar te posten! Een mooi moment in deze tijd. Je hebt alleen maar stukjes zeep nodig, water, en eventueel soda maar dat hoeft niet. Geraspte zeep - niet te verwarren met geraspte kaas :-{ Je kunt ook speciale zeepvlokken kopen, maar mijn idee is juist om de restjes zeep te gebruiken die ik anders zou weggooien. Je kunt kiezen tussen de versie met soda voor de witte was of zonder soda voor de gekleurde was. Soda heeft een licht blekend effect. Ik ga voor de versie zonder soda, want in de donkere was heb ik nog weleens strepen van het waspoeder. En ja, witte strepen staat niet zo mooi op een zwart shirt. Wat je nodig hebt: zeep (bv. 40 g) soda  (b...

Ik vergeet altijd de 'before' foto te maken. Daar denk ik dan halverwege aan (zie foto). Waarom ik de badkamerla vandaag doe? Hij stond niet op mijn to do list. Eigenlijk weet ik het zelf ook niet. Ik heb er eigenlijk helemaal geen tijd voor. Straks komt mijn zus en dan gaan we wandelen. Daarna moet ik koken en ga ik met een vriendin naar de geloofscursus (ja wéér over geloof, dat is namelijk het onderwerp van mijn blog...). Op zich wilde ik het hebben over de badkamerla, ook een hobby van me. Schoenpoetssetjes uit hotelkamers, heb jij die ook? Ik heb ze nog nooit gebruikt. Ik heb thuis namelijk een schoenenpoetsmandje, met bruin, zwart en kleurloos. En veters. Dat mandje gebruik ik wel. Voor op reis denk ik dan, maar dan moet ik ze wel meenemen en dat doe ik nooit. Mosseldoekjes? Altijd handig voor onderweg. Voor als je onderweg mosselen gegeten hebt en je niet kunt opfrissen. Say no more... Maar gelukkig heb ik nog een stuk of acht douchecaps. Ik gebruik nooit ...

Vandaag een mini-toer door mijn huis. Mini-mini. Wat leuke hoekjes. Sorry voor de flits. Sorry voor de rommel. Sorry I exist, whaaa... Nee hoor dat was een grapje. Dit eten we vanavond De strijk, daar word ik nou blij van :-) Je zal ze maar net nodig hebben... :-I Hoe zou jij je voelen... Met een stapel boeken op je hoofd? Kan het niet uitleggen... Ook niet aan mezelf... Ik ken geen inlijster en ik vind het te duur. Dat was een biecht. Schilderij van Stud uit zijn lagere schooltijd. Mooi, toch. Pakket 7633 van lego      Favoriete schoolknutsels van Bud Kon niet uitblijven. Mijn studievoer. Ik hoop dat jullie het leuk vonden. Zelf vind ik het altijd leuk, rondkijken bij iemand in huis. Vooral de 'eigen' hoekjes, de boekenkast en alles wat niet altijd even netjes is.

Katholieke Keukenprinses  stipt op haar blog het punt aan van gebrek aan gemeenschapsvorming in de kerk. Een interessant onderwerp waar ik graag bij aansluit. Ik snap zelf niets van groepsontwikkeling, populariteit en spontaan leiderschap. Ik ben meer het beschouwende type. Op de basisschool leerde ik dat degene met de grootste mond doorgaans het gelijk aan zijn of haar kant krijgt. Dit was doorgaans niet degene met goede cijfers - waarmee we intelligentie meten. Die intelligentie behoorde tot het domein van de nerds , die dan weer minder populair waren. Vinden wij dominantie nu ineens weer belangrijker dan intelligentie? Dit lijkt op een teruggang in de menselijke ontwikkeling. Het alfa-mannetje of -vrouwtje in de klas, is belangrijker dan de ouders, belangrijker dan het gezag, belangrijker dan al die mensen met meer ervaring en, hopelijk ook meer wijsheid. Is dat nou wel verstandig? Ik volgde ooit een practicum sociale psychologie waarbij de opdracht was...

Ja ik weet het. Ik wilde deze week alleen nog een mooie  Minecraft Monday post plaatsen, voordat ik vrijdag, met de 200ste post, overga naar een nieuw design! Ik heb natuurlijk wat in te halen omdat er een paar weken geen Minecraft post is geweest. Maar. Vanmorgen. Moesten we naar de tandarts. De afspraak was om 8.25 maar door een denkfout van mij waarbij ik dacht dat 8.25 7.25 was, hebben we niet uitgeslapen en zijn we op de normale tijd opgestaan en waren we om 7.25 klaar. Om wakker te blijven tot 8.25 ging ik maar de afwas doen - de ijsmachine van gisteren - ja lekker ijs - en dan ook de blender - het aanrecht - de keukenkastjes - en ook maar meteen het groenbakje legen. En meteen de kliko aan de weg. Ik loop naar boven en denk - wat ging ik ook weer doen - en besluit even de afspraak te checken. Die bleek verdwenen uit onze google familie-agenda (???) en de herinneringsmail was ook weg uit mijn inbox. Maar er was toch nog iets? Ja hoor... De vuilniswagen... ...

In het begin van de week had ik ingrediënten gekocht voor  sinaasappel-kwarktaart . Maar dinsdag vond ik opeens dat ik het opmaken van de begroting (heet dat nog begroting als het geld al is uitgegeven?) niet langer kon uitstellen. Het bedrijf waar Stud werkte is vorig jaar failliet gegaan, en faillissementen gaan gepaard met inkomensverlies, zonder 'oprotpremie'. Daar hadden we al rekening mee gehouden, maar niet genoeg, zo bleek. Ik ben de rest van de week bezig geweest met het opmaken van de balans en het vaststellen van een huishoudbudget. Oke, ik heb ook nog wel wat anders gedaan die dagen. Maar we werden er niet vrolijk van. We hebben een hypotheek. En een auto. Die we best willen verkopen, maar als Stud weer aan het werk gaat heeft hij hem waarschijnlijk nodig. Stiekem ben ik blij dat ik net een 'everlasting' lipstick, een Blemish Balm en een wenkbrauw-mascara heb gekocht. Zonder goede dekking zie je mijn poriën en op selfie...

Gister las ik de blog van Ann Voskamp. Ik zocht naar troost tijdens het vastlopen in vraagstukken van dit moment. Het vinden van een school voor onze zoon met Asperger, een vorm van autisme, hem voorbereiden op het schoolkamp. Een afscheidsfeest. Een afscheidsconcert. Ondertussen gaat de zoektocht van mijn man naar een baan verder. Hij werkte als ICT-er bij een bedrijf dat failliet gegaan is. En zo kan ik nog wel even doorgaan. De blog van Ann Voskamp is zo perfect dat ik er nooit lang kan verblijven. Maar gisteravond besloot ik eens wat beter te luisteren. Op youtube vond ik een filmpje van one thousend gifts , naar het boek dat ze geschreven heeft. En eindelijk, eindelijk snap ik waar ze het over heeft. Druppel voor druppel sijpelt het besef naar binnen. Ze zegt, wees dankbaar. Niet alleen over de makkelijke dingen, maar over alles. Midden in het dagelijks leven, steeds weer. Ik probeer het aan Stud uit te leggen. Die denkt nu dat ik wil dat hij boer in Amerika wordt met een sc...