Doorgaan naar hoofdcontent

Sinterklaas II

De eerste verrassing van het zalig avondje was dat STUD in de avond/sinterklaas/sneeuwspits vast kwam te zitten. Daardoor ontplofte een surprise bijna vroegtijdig.

De bisschopswijn hielp ons wachten en de banketletter hield ons op de been.

De eerste surprise was voor mij. Ik werd via briefjes van het kastje naar de muur gestuurd en vond een vleesthermometer. Die kon ik van mijn lijstje strepen.

Toen hoorden we vervaarlijk gepiep. Het kwam uit een vuilniszak met de volgende tekst:

OM ONTPLOFFING TE VOORKOMEN DOE MIJ SNEL UIT DOOR BINNEN DE GESTELDE TIJD MIJN KNOPJE OM TE ZETTEN OP UIT WANT ANDERS ONTPLOF IK, ECHT, NIET UITPROBEREN WANT HET IS NIET GRAPPIG DAN LAG LACH JE ECHT NIET MEER



BUD, voor wie de robot natuurlijk was, en ik waren aan de beurt geweest en gingen lekker zitten voor wat verder zou komen, maar terwijl kado na kado werd uitgepakt, er verschenen geen verdere surprises!

Andere families, andere gewoontes. Niet alles wat van mijn familie komt is beter, maar onze sinterklaastradities wel! Volgend jaar vieren we sinterklaas weer zoals vroeger bij ons thuis. Met surprises èn gedichten. Schoonouders hebben toch altijd kritiek, dan heb ik het net zo lief in een mooi gedicht!
Voor de komst van het heerlijk avondje had ik: gestofzuigd, gedweild en het aanrecht grondig schoongemaakt. Vraagt schoonmama, wijzend op de flessen olie/azijn/tabasco op het aanrecht: heb je die állemaal opgedronken? 
 ...  

Afijn, het is best leuk om om elkaars rare dingen te lachen. Schoonmama zegt altijd iets van mijn kleding of haar. Wat een strakke broek. Wat een wijde broek. Heb je hakjes? O geen hakjes. Heb je je haar geverfd? Toen ik zwanger was vroeg ze zelfs of ik wel een breed bekken had. Pardon?

En opa doet uitspraken als 'heiligen bestaan niet en God ook niet'. Misschien is dat zijn subtiele manier om het geloof ter sprake te brengen. Maar ik ga toch ook niet bij een moslimgezin op bezoek om aan tafel te zeggen 'Allah bestaat niet en Mohammed ook niet, eet smakelijk'.

Deze mensen, onze naaste familie dwz. de koude kant, zitten straks wel achter ons in de kerk. Net als mijn moeder. Allemaal geloven ze niet in het huwelijk noch in God (behalve opa, die gelooft tenminste in zijn eigen huwelijk).

Daar moeten wij een hoop geloof tegenover stellen.


Soep met ballen.

Toen ik vanmiddag het laatste bordje soep at voelde ik me een beetje verdrietig.

Voor mij zijn kerstmis en sinterklaas in de eerste plaats religieuze feesten. Ten tweede is het een goede gelegenheid om gezellig met familie te zijn, lekker te eten en een spelletje te doen.

Maar fazant, haas, kalkoen, soep met brood, mijn schoonfamilie kan ik er niet blij mee maken. Gourmetten is ook geen optie want ze vinden de stukjes vlees te klein. Vis lusten ze niet. Wat zal het dan worden: bloedworst, aspic, zwezerik, kalfstong of balkenbrij met gortepap?

P.S. mijn kant van de familie is vegetarisch.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…