Doorgaan naar hoofdcontent

Sinterklaas II

De eerste verrassing van het zalig avondje was dat STUD in de avond/sinterklaas/sneeuwspits vast kwam te zitten. Daardoor ontplofte een surprise bijna vroegtijdig.

De bisschopswijn hielp ons wachten en de banketletter hield ons op de been.

De eerste surprise was voor mij. Ik werd via briefjes van het kastje naar de muur gestuurd en vond een vleesthermometer. Die kon ik van mijn lijstje strepen.

Toen hoorden we vervaarlijk gepiep. Het kwam uit een vuilniszak met de volgende tekst:

OM ONTPLOFFING TE VOORKOMEN DOE MIJ SNEL UIT DOOR BINNEN DE GESTELDE TIJD MIJN KNOPJE OM TE ZETTEN OP UIT WANT ANDERS ONTPLOF IK, ECHT, NIET UITPROBEREN WANT HET IS NIET GRAPPIG DAN LAG LACH JE ECHT NIET MEER



BUD, voor wie de robot natuurlijk was, en ik waren aan de beurt geweest en gingen lekker zitten voor wat verder zou komen, maar terwijl kado na kado werd uitgepakt, er verschenen geen verdere surprises!

Andere families, andere gewoontes. Niet alles wat van mijn familie komt is beter, maar onze sinterklaastradities wel! Volgend jaar vieren we sinterklaas weer zoals vroeger bij ons thuis. Met surprises èn gedichten. Schoonouders hebben toch altijd kritiek, dan heb ik het net zo lief in een mooi gedicht!
Voor de komst van het heerlijk avondje had ik: gestofzuigd, gedweild en het aanrecht grondig schoongemaakt. Vraagt schoonmama, wijzend op de flessen olie/azijn/tabasco op het aanrecht: heb je die állemaal opgedronken? 
 ...  

Afijn, het is best leuk om om elkaars rare dingen te lachen. Schoonmama zegt altijd iets van mijn kleding of haar. Wat een strakke broek. Wat een wijde broek. Heb je hakjes? O geen hakjes. Heb je je haar geverfd? Toen ik zwanger was vroeg ze zelfs of ik wel een breed bekken had. Pardon?

En opa doet uitspraken als 'heiligen bestaan niet en God ook niet'. Misschien is dat zijn subtiele manier om het geloof ter sprake te brengen. Maar ik ga toch ook niet bij een moslimgezin op bezoek om aan tafel te zeggen 'Allah bestaat niet en Mohammed ook niet, eet smakelijk'.

Deze mensen, onze naaste familie dwz. de koude kant, zitten straks wel achter ons in de kerk. Net als mijn moeder. Allemaal geloven ze niet in het huwelijk noch in God (behalve opa, die gelooft tenminste in zijn eigen huwelijk).

Daar moeten wij een hoop geloof tegenover stellen.


Soep met ballen.

Toen ik vanmiddag het laatste bordje soep at voelde ik me een beetje verdrietig.

Voor mij zijn kerstmis en sinterklaas in de eerste plaats religieuze feesten. Ten tweede is het een goede gelegenheid om gezellig met familie te zijn, lekker te eten en een spelletje te doen.

Maar fazant, haas, kalkoen, soep met brood, mijn schoonfamilie kan ik er niet blij mee maken. Gourmetten is ook geen optie want ze vinden de stukjes vlees te klein. Vis lusten ze niet. Wat zal het dan worden: bloedworst, aspic, zwezerik, kalfstong of balkenbrij met gortepap?

P.S. mijn kant van de familie is vegetarisch.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…