Doorgaan naar hoofdcontent

Barmhartigheid - wie helpt wie?

Iedereen is gek van paus Franciscus en hij heeft de werken van barmhartigheid goed op de kaart gezet. Ik bezie dat met argwaan. Paus Benedictus ligt qua persoonlijkheid dichter bij mij. Ik hou van moeilijke boeken die je werkelijk iets van God laten zien en begrijpen.

Niet dat nadenken beter is dan iets doen voor een ander. Natuurlijk niet. Maar het lijkt mij dat je eerst goed nadenkt wat je doet voor wie, en waarom.

Zo is er de vraag wie moet wie helpen. Degene die eten heeft, geeft het aan degene die het niet heeft. Degene die niet in de gevangenis zit, bezoekt degene die wel in de gevangenis zit. Dat is duidelijk. Maar wat als we deze hulp alleen maar geven om er zelf beter van te worden, het waarom? Om rijk te worden, of een plekje in de hemel verwerven?

Ons schuldgevoel afkopen van jarenlange kolonisatie en slavendrijverij van hele volkeren? Zal God daar ook blij van worden? Of doen we het niet voor God, maar bijvoorbeeld 'echt alleen voor de ander'? Heel verdacht vind ik dat klinken. 

Is helpen niet heel goed voor je ego? Geholpen worden juist weer niet. Al lijken sommige mensen juist wel de hele dag met van alles geholpen te willen worden terwijl je je afvraagt of ze het nodig hebben. Maar geholpen worden maakt meestal nederig, lijkt mij.

Als je kijkt naar het verhaal van de verloren zoon uit de bijbel, en je verdiept je in het verhaal, dan krijg je misschien net als ik daar vele en ook tegenstrijdige gedachten bij. 'Hij verdient het niet, ik wel maar ik krijg geen feest'. 

In zo'n verhaal zie ik ook een omkering, waarin juist de goede zoon zich van zijn slechte kant laat zien. Hij is niet vergevingsgezind, niet hartelijk, niet liefdevol. Niet respectvol naar zijn vader. In wie zie jij je het meest weerspiegeld? 

Hoe zie jij de vader? Ik zou die handen wel willen grijpen, maar misschien zie jij dat anders? Vind jij hem te soft?


Hier help ik een vlinder bij het drogen van zijn vleugels


Een filmje over de vraag wie is nu mijn naaste raakte mij, herkenbaar hoor. Het is een toneelstukje door tieners, als je hem niet helemaal kijkt, kijk dan van 3:00-6:00.

Ik was hongerig en jij gaf mij te eten gezongen door Elly & Rikkert.


En hier help ik een winterkoninkje in mijn schuur, door de deur open te laten

Toen in naar 'n naaste zocht, waar was jij? gezongen door Truus Simons.


Hier help ik mieren hun eieren naar het nest te brengen, door de plantenbak die erop stond te verplaatsen

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…