Doorgaan naar hoofdcontent

Talking blog

Ok, dat was een raar verhaal gisteren. Ik denk aan allerlei dingen tijdens de preek. Hele nuttige dingen vaak. Maar niet zo nuttig als de preek zelf natuurlijk.

En ik vraag me ook echt af, wat dat ding op de foto is.

Maar nu het onderwerp van vandaag: bloggen.
Bloggen heeft mij een hoop geleerd. De eerste jaren dat het bloggen bestond wilde ik er niet aan, ik had er niets mee. Tot we trouwenplannen hadden, in het najaar van 2010. Toen vroeg ik me opeens af waarom dat 'moest van de kerk'. En òf dat tegenwoordig nog moest, aangezien nooit iemand mij erop aangesproken had dat ik samenwoonde. Ik dacht dat dat dus wel 'mocht van de kerk', maar ik had dat nooit nagezocht.

Omdat we gingen trouwen wilde ik weten wat trouwen nog wèl is. Ik kreeg een tip van een vriendin van een website, die helaas niet meer bestaat. Het was een forum waar onderwerpen als huwelijk, gezin, combinatie gezin en werk en geloofsverdieping besproken werden. Toen de website werd opgeheven moest ik het doen met de blogs die ik daar had ontdekt. Waar je antwoorden vindt op vragen, waar gezelligheid (en soms verdriet) en geloof hand in hand gaan, daar heb je een blog naar mijn hart.

Ik heb vijf blogs uitgezocht. Nog geen diepgravende theologie, die bewaar ik nog even. De eerste twee zijn fotoblogs, rosylittlethings en soulemama. Hier vind je hele mooie (huis-, tuin- en keuken-) foto's.

Dan Ann Voskamp op aholyexperience. Mooie foto's van haar leven op een boerderij in Amerika. Haar blog leest als een uitademing. Ik weet dat ze vaak 's ochtends vroeg schrijft als het nog rustig is. En dan met zes kinderen en een boerderij. Dat geeft mij nou weer moed.

Dan de nederlandse blog kostbaar. Eerlijk en kwetsbaar, steeds het licht van het geloof werpend op verdriet wat je overkomt. We zijn allemaal kwetsbaar, al weet je het niet of wil je het niet weten. Voor mij was en is het nog steeds een les dat nou juist in het kwetsbaar durven zijn je kracht schuilt. Dat daarin het deurtje naar God schuilt. 

Als laatste voor vandaag groengeloven van Marjolein Tiemens. Ze zegt over de relatie tussen geloof en duurzaamheid:
"In mijn ogen biedt het geloof een geweldig uitgangspunt voor een duurzame levenshouding. Daarbij denk ik bijvoorbeeld aan eerbied voor de schepping, naastenliefde, solidariteit en gerechtigheid. Als je vanuit deze beginselen leeft, dan volgt daar voor mij een duurzame levensstijl uit. Toch zie ik veel gelovigen en (kerkelijke en/of religieuze) organisaties worstelen met de vraag hoe dit te vertalen naar het dagelijks leven. Dit komt denk ik omdat we ons vaak niet bewust zijn van de consequenties van ons eigen handelen op het grote geheel. Met GroenGeloven probeer ik daar inzicht in te geven."

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…