Doorgaan naar hoofdcontent

Talking blog

Ok, dat was een raar verhaal gisteren. Ik denk aan allerlei dingen tijdens de preek. Hele nuttige dingen vaak. Maar niet zo nuttig als de preek zelf natuurlijk.

En ik vraag me ook echt af, wat dat ding op de foto is.

Maar nu het onderwerp van vandaag: bloggen.
Bloggen heeft mij een hoop geleerd. De eerste jaren dat het bloggen bestond wilde ik er niet aan, ik had er niets mee. Tot we trouwenplannen hadden, in het najaar van 2010. Toen vroeg ik me opeens af waarom dat 'moest van de kerk'. En òf dat tegenwoordig nog moest, aangezien nooit iemand mij erop aangesproken had dat ik samenwoonde. Ik dacht dat dat dus wel 'mocht van de kerk', maar ik had dat nooit nagezocht.

Omdat we gingen trouwen wilde ik weten wat trouwen nog wèl is. Ik kreeg een tip van een vriendin van een website, die helaas niet meer bestaat. Het was een forum waar onderwerpen als huwelijk, gezin, combinatie gezin en werk en geloofsverdieping besproken werden. Toen de website werd opgeheven moest ik het doen met de blogs die ik daar had ontdekt. Waar je antwoorden vindt op vragen, waar gezelligheid (en soms verdriet) en geloof hand in hand gaan, daar heb je een blog naar mijn hart.

Ik heb vijf blogs uitgezocht. Nog geen diepgravende theologie, die bewaar ik nog even. De eerste twee zijn fotoblogs, rosylittlethings en soulemama. Hier vind je hele mooie (huis-, tuin- en keuken-) foto's.

Dan Ann Voskamp op aholyexperience. Mooie foto's van haar leven op een boerderij in Amerika. Haar blog leest als een uitademing. Ik weet dat ze vaak 's ochtends vroeg schrijft als het nog rustig is. En dan met zes kinderen en een boerderij. Dat geeft mij nou weer moed.

Dan de nederlandse blog kostbaar. Eerlijk en kwetsbaar, steeds het licht van het geloof werpend op verdriet wat je overkomt. We zijn allemaal kwetsbaar, al weet je het niet of wil je het niet weten. Voor mij was en is het nog steeds een les dat nou juist in het kwetsbaar durven zijn je kracht schuilt. Dat daarin het deurtje naar God schuilt. 

Als laatste voor vandaag groengeloven van Marjolein Tiemens. Ze zegt over de relatie tussen geloof en duurzaamheid:
"In mijn ogen biedt het geloof een geweldig uitgangspunt voor een duurzame levenshouding. Daarbij denk ik bijvoorbeeld aan eerbied voor de schepping, naastenliefde, solidariteit en gerechtigheid. Als je vanuit deze beginselen leeft, dan volgt daar voor mij een duurzame levensstijl uit. Toch zie ik veel gelovigen en (kerkelijke en/of religieuze) organisaties worstelen met de vraag hoe dit te vertalen naar het dagelijks leven. Dit komt denk ik omdat we ons vaak niet bewust zijn van de consequenties van ons eigen handelen op het grote geheel. Met GroenGeloven probeer ik daar inzicht in te geven."

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…