Doorgaan naar hoofdcontent

40 dagen bloggen

Boek met daarboven de tekst 40 dagen bloggen en een krakeling.

40 Dagen bloggen - blijk ik toch niet de enige te zijn die dat doet. Ik kwam op internet een mooi logo tegen en dat bleek van Kathleen op tuttefrut.be te zijn. Zij heeft mensen uitgenodigd mee te doen met 40 dagen bloggen, en een beetje inspiratie is nooit weg. Ze heeft een leuke lijst blog-ideeën, en al is het alleen voor de gezelligheid, ik doe mee!

Voor wie het nog niet had vermoed, het thema van mijn blog is geloof. Als je gaat geloven verandert langzaamaan alles. Dat is soms heel vreemd, maar er zijn wel meer tijden in je leven dat alles verandert. Als je klaar bent met school, afstudeert, verhuist, een kind krijgt.

Maar geloven is een haast onzichtbare verandering. Het kan heel vervreemdend zijn als je ineens niet meer helemaal hoort bij je oude omgeving, en je ook nog niet helemaal thuisvoelt bij de nieuwe. Ik heb dat heel emanciperend gevonden, in de zin van, dat ik op eigen benen moest gaan staan. Daar ben ik natuurlijk al mijn hele leven mee bezig maar nu in de zin van, waarop baseer ik de belangrijke keuzes in mijn leven, waar haal ik mijn zekerheid vandaan.

Juist omdat het lastig kan zijn over die dingen te delen, ben ik gaan bloggen. En er blijken meer onderwerpen in de blogwereld waar ik graag over lees, en schrijf: sokken breien, koken, lezen, relaties, kinderen, huishoudelijke praat. Hardstikke leuk om zo bij elkaar op de virtuele koffie te gaan.


Mijn rubrieken zijn:


Minecraft Monday op maandag: ik neem en geef een kijkje in de wereld van het spel Minecraft. Herkenbaar als je kinderen hebt, kleinkinderen, neefjes en nichtjes die dit spelen, of misschien speel je het zelf.

Op vrijdag ga ik de diepte in, daarvoor is hopelijk wel een plaatsje in het weekend. Op dit moment ben ik een boek aan het lezen en bespreken van paus Johannes Paulus II, De Theologie van het Lichaam.

Op zaterdag heb ik het over muziek die ik net ontdekt heb of wat dan ook.

Op zondag combineer ik een foto van mijn zondagse klofje via de linkparty What I Wore Sunday (WIWS), een deelfeestje dat eigenlijk niet meer in volle glorie bestaat maar wel heel leuk is. Vind ik. Liefst met de winkels erbij waar je alles hebt gekocht en de prijzen.

Dat, gecombineerd met enkele woorden over de lezing in de kerk van die dag en wat ik daarvan opgestoken heb.


Dan zijn er nog een hoop dagen over voor alles wat voorbijkomt, en nu dus ook voor de onderwerpen van  Kathleen op tuttefrut.be.


Dit is dag 14 van 40 dagen bloggen.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…