Doorgaan naar hoofdcontent

Proeven ... en Geloven

Mijn Blog heet: 'Proeven en Geloven'. Proeven, daar hebben we het al over gehad. Maar geloven, hè.

Kinderen geloven niet meteen dat spinazie gezond is en vol ijzer zit en dat je er groot en sterk van wordt. Ze zeggen 'bah' en spugen de boel tegen het plafond als je niet uitkijkt.

Als ze groter worden zeggen ze 'duh', dat zoiets betekent als 'logisch, je snapt toch wel, dat ik dat niet eet...'. Op volwassen leeftijd willen we soms nóg niet eten wat gezond is, al geloven we inmiddels wel dat het goed is voor ons.

Als je iets proeft moet je het in je mond stoppen zodat je smaakpapillen worden geactiveerd. Maar vóórdat je iets in je mond stopt wil je eerst geloven dat het lekker is. Geloven zal dus aan proeven vooraf moeten gaan.

Sommige dingen, die wij vroeger aten, daar hebben wij vandaag weer moeite mee. Bijvoorbeeld bloedworst.

Soms heeft dat religieuze redenen. Maar niet voor heidenen, atheïsten en christenen.


Intermezzo:


Vandaag, 19 september, is de heiligendag van Januarius van Benevento.

Januarius komt van Janus. Janus was in de Romeinse mythologie de god van het begin en einde, van het openen en sluiten. De deur, ianua, droeg daarom zijn naam. Daarom draagt ook de maand januari zijn naam. Hij wordt meestal afgebeeld als een man met twee gezichten of als tweeling.

De relieken van deze heilige, waaronder zijn bloed, worden bewaard in een kathedraal in Napels. Op drie dagen in het jaar wordt dit eeuwenoude bloed vloeibaar, waaronder vandaag (soms ook op andere dagen). Wanneer dit op deze dagen niet gebeurt, dan voorspelt dat niet veel goeds. 

Dit alles komt uit een boek dat wij vorig jaar kregen op de feestdag van een bekendere heilige, Sint Nicolaas, 366 Heiligendagen van Paul Spapens en Kees van Kemenade. Het boek belicht elke dag één heilige. 

In 1990 verloor Italië op eigen grond de halve finale op het WK. Men zei dat dit samenhing met het bloed van de heilige Januarius dat niet vloeibaar werd dat jaar.

De vraag is, wat deed het bloed van de heilige Januarius van Benevento in andere WK-jaren?

Einde intermezzo.



De Schotse variant van bloedworst, blackpudding, wordt bij het ontbijt geserveerd. 

Vorig jaar hebben we in Duitsland bloedworst gegeten bij een proeverij, best lekker. Ik verkies hem boven de aspic die ze ook serveerden, een hartige gelatinepudding van gestold vleesnat.

Nederland kent zijn eigen bloedworst.

Het (varkens-)bloed in de worst - wat is onze angst daar eigenlijk mee? Het is niet kosher of halal en als je liever helemaal geen vlees eet dan snap ik dat je griezelt. Maar, de rest van Nederland?

In Italië heet de bloedworst 'sanguinaccio insaccato'. 

Proeven is weten.
Maar wanneer geloof je genoeg om te proeven?
En wanneer is proeven geloven?

Daar ga ik op deze blog diepgravend onderzoek naar doen. 

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…