Doorgaan naar hoofdcontent

Huwelijksvoorbereiding


Gisteravond hebben we de eerste avond van de huwelijksvoorbereiding in de kerk gehad. We zijn met drie paren. Het begon rustig, totdat we een magazine kregen. STUD sloeg het open en ik zag een groot... lieveheersbeestje! Vorige week zag ik op straat ook al een rood autootje met zwarte stippen. Het trof mij en ik moest even nadenken waarom.

Voor het vrijgezellenfeest van mijn zus was het thema 'sprookjes'. Een vriendin had haar rode auto met zwarte stippen versierd en mijn zus werd verkleed als elfje. Ik gaf haar een zoutvaatje, één van twee identieke zoutvaatjes waarvan ik zelf de andere hield. Hier staat het sprookje dat ik erbij vertelde van de prinses en het zoutvaatje.

Ik hoorde gegiechel naast me. Ik keek op en zag dat beide andere paren dezelfde bladzij voor zich hadden. Er stond een cartoon op van... een sneeuwpop! Zijn nieuwe vriendin zegt over hem: "Hij is weliswaar kil maar hij klaagt nooit, en met de lente is hij toch weer weg!"

Ik glimlachte, en dacht aan de smeltende sneeuwpop mijn bekeringsverhaal:
De zon scheen op mij als op een ijsblok. Ik werd water, de vastigheid verdween. Ik probeerde de laatste brokstukken nog bij elkaar te houden maar het was te laat. Waarvoor te laat weet ik ook niet. Ik geloof dat ik het niet goed deed want er dreven allemaal brokstukken van mij in de plas. Heb je weleens geprobeerd bij dooi van de resten van een sneeuwpop weer een sneeuwpop te maken? Is dom. Als je ijs wilt heb je kou nodig. Als het warm is smelt het ijs. Wat mensen van mij leken te verwachtten, en wat ik ook lang van mijzelf verwacht heb, is dat ik een koude vaste vorm blijf houden. Maar dan bevries ik iedereen met mijn kou, of ik word zelf verwarmd door de liefde en dan kan ik niet in vaste vorm blijven.
In het magazine stond ook een interview met Annette Heffels. Zij is psycholoog en toevallig ook bevriend met mijn moeder. Afgelopen weekend vroeg mijn schoonmoeder mij mee naar de Margriet Winterfair. Daar zou Annette Heffels komen voorlezen uit haar boek en ze zou zingen, samen met haar dochter. Moeder-dochter. Ik verbijt mijn tranen om de moeder-dochterband die ik al jaren niet meer heb met mijn moeder.

Ken je dat, teveel dingen die je ineens raken?

Herinneringen aan het vrijgezellenfeest van mijn zus. Die inmiddels alweer jaren gescheiden is.

Het sprookje dat me raakt van de prinses en het zout.

Een verloren gegane vriendschap met een dierbare huisvriendin.

Een verdwenen moeder-dochterband.

En dan de sneeuwpop, analogie voor een moeilijke tijd.

Ik wil niet huilen maar een leuke schoondochter zijn.

Me bruidsmake-up laten aanmeten en voor schoonmoeder schoonmoedermake-up.

Maar ik durf niet.





Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…