Doorgaan naar hoofdcontent

Carnaval in Mestreech


Kwatta, onherkenbaar vermomd
als zigeunerin.
Zondagochtend om 8.45 op pad, 9,15 verzamelen op Utrecht CS. Iemand had meteen al de trein gemist, niet de laatste die we kwijt waren maar uiteindelijk hebben we iedereen weer teruggevonden. Er was meteen al politie op de been in Hoog Catharijne maar dat kwam door Ajax-Feyenoord en niet door carnaval. Druk druk druk in de trein, het percentage verkledelingen steeg naarmate de breedtegraad zakte.

Om 11.30 woonden we de mis bij in de Sint Christoffelkathedraal in Roermond. Hier meldden ook de verloren schapen zich net op tijd voor de mis. In deze kathedraal bevinden zich diverse relieken die ik niet meer allemaal op kan noemen omdat we ondertussen moesten verzamelen en dat was lastig in zo'n grote kerk. Ook bleek dat de schapen waaruit onze groep bestond niet bereid waren klakkeloos achter de leider aan te lopen. Ze waaierden uit over de hele kathedraal en daarbuiten, via de diverse ingangen.








Excuses voor het vage beeld, ik werd aan de ene arm naar de reliekenkast getrokken en aan de andere naar het verzamelpunt. Dit zijn botjes van de Heilige Petrus.

Een half uur later waren we in de brasserie voor de lunch. Daar mochten we niet naar binnen omdat enkelen van ons al gedeeltelijk verkleed waren. Tegen de afspraak in, want voor de mis moesten we gewoon gekleed zijn. Het was tenslotte geen carnavalsmis. Gelukkig had de brasserie, waar we wel op het verwarmde terras terechtkonden, een grote toiletruimte waar wij ons konden verkleden. Op naar Mestreech.


De echte madeleines.





Hier wordt spreken overbodig. Onnodig en onmogelijk. Op het station komt de feestmuziek je tegemoet, de feestkleuren rood, groen en geel, iedereen is verkleed. Buiten begint meteen de optocht met praalwagens. Wij ontwikkelen een systeem waardoor wij elkaar niet kwijtraken: iedereen let op één persoon. Maar dit werkt niet want je kunt niet tegelijk achter je en voor je kijken. In polonaise lopen is de enige oplossing. Weten we ook gelijk waar dat gebruik vandaan komt.















Wat opvalt is dat er nergens plastic glazen te bekennen waren, overal schonken ze in glazen. Dat zie je bij ons niet meer!


's Avonds zuurvlees gegeten, soort hachee waarbij het vlees eerst in azijn geweekt wordt. Aanrader!


Deze mail is, uiteraard een dag twee dagen te laat, de zevende en laatste in de reeks van 7 mails in 7 dagen, gehost door Jennifer Fulwiler op 

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…