Doorgaan naar hoofdcontent

Groot koolwitje - van rups tot vlinder




Dit jaar heb ik weer Oost-Indische kers gezaaid voor de voortuin. De meeste van de zaden die ik buiten heb gezaaid zijn mislukt door een hagelbui, maar deze kwamen uit. Weer kwamen er rupsjes op, net als vorig jaar. Eerst herkende ik ze niet omdat ze zo klein waren, maar naarmate ze groeiden werd duidelijk dat dit een nieuwe generatie van het grote koolwitje is. Op zich niet iets om blij van te worden, wat het moestuinieren betreft, maar ik heb geen kolen.






Wel Oost-Indische kers, waar ze ook graag van smullen.


Helaas had ik niet gerekend op zoveel mee-eters, maar gelukkig zijn de meesten vandaag naar het volgende stadium overgegaan dus voorlopig eten ze niet meer. Pfff... dat scheelt een hoop werk.


Hier zijn ze nog klein

Ze vreten flink

Ze gaan klaarzitten om pop te worden.

Afgevallen kopjes (denk ik)


Tegen het licht kun je zien dat de huid een soort zak is geworden. In de onderste helft zit de rups/vlinder. Hier zie je ook goed de verschillende stadia. Onder een klein rupsje (die gaat ook vervellen). Links een grote, die snuffelt aan de pop, totdat die hem een tik verkoopt (de pop beweegt als er tegen aan geduwd wordt). Vervolgens dikt de rups langzaam in, of vrij snel eigenlijk, tot die in het midden. En dan hopla wordt het een pop, dat vindt ik de grootste verandering tot zover.



Linksonder de oudste pop die hier is afgebeeld. Ik vraag me steeds weer af hoe het kan dat zoveel mensen tegenwoordig geloven dat het heelal door toeval is ontstaan, en het leven op aarde ook. Dat is toch geen logische verklaring als je kijkt naar de schoonheid van de natuur. Leven is zo'n fragiel evenwicht dat het heel onwaarschijnlijk is dat het zomaar ontstaat, dat is trouwens wetenschappelijk aangetoond. Toch ben ik zelf niet door zulke logica overtuigd. Wel door het in je hart geraakt worden. Maar dat is dan niet wetenschappelijk te verklaren... tja.


Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…