Doorgaan naar hoofdcontent

Wat betekent leven? Hoe groot is het heelal?

Ik herinner me van mijn jeugd dat ik altijd op zoek was. Wat betekent leven? Hoe groot is het heelal? Het verbaasde me dat sommige mensen niet op zoek leken. Zij hadden het vast al gevonden, of hadden ouders die het wisten. Of ze waren populair, want dan had je veel vrienden en geen tijd meer voor dat soort vragen.

Was God het antwoord? Psychologie? Filosofie? Kunst? New wave? Punk? Terug naar de natuur, breken met de maatschappij en opnieuw beginnen? Als ik wat handiger was geweest, en vooral ook wat brutaler, had ik dat wel gedaan.

Gesprekken rond het haardvuur over het eind van het heelal, een vriendin die mij elke keer als we elkaar zagen, vroeg 'Waarom leven wij eigenlijk?', waarop ik elke keer een ander antwoord gaf.

Een andere tijd. Gesprekken over wat we zouden worden.
Nooit moeder, altijd grote beroepen.

Wie is de mens en waarom doet hij als hij doet? Wie ben ik zelf?
Wat ik eigenlijk echt wilde weten, is waarom ik niet dat vrolijke extraverte meisje ben dat geen moeilijke vragen stelde, dat meisje waar de wereld wel op zat te wachten.

Ik vond antwoorden maar altijd weer meer vragen. 'Je kunt alles, als je er maar in gelooft.' Dat zei mijn moeder al en dat kom ik steeds tegen. Tegenwoordig moet je 'doen wat je wilt, als je er maar van geniet'.

Net zoals een aap van zijn banaan.

Maar nog steeds is er geen antwoord op de waarom-vraag. Waarom mag ik mijn zus niet pesten als zij slechts een toevallig samenraapsel van atomen is? Waarom vindt iedereen een hoge opleiding belangrijk terwijl niemand wil weten wat ik allemaal denk? Waarom moeten autisten uitmunten in sociale vaardigheden en dyslectici in taal? Wie bepaalt deze normen en waarden eigenlijk? De sterksten? De rijksten?

Is er iemand die in mij gelooft?
Iemand die mij gemaakt heeft naar zijn evenbeeld?
Staat mijn geschreven in zijn hand?
Heeft hij de haren op mijn hoofd geteld?
Geeft hij de mussen eten?

Veel mensen geloven dat niet. Die geloven dat wij toevallig ontstaan zijn door een spontane explosie van het niets, de Big Bang. Dat leer je ook op school. Vervolgens waren de omstandigheden precies goed om leven te doen ontwikkelen. Dit komt heel nauw zegt de wetenschap, die kans is enorm klein maar toch is dat een populair idee. Waarschijnlijk omdat het de idee ondersteunt dat we allemaal kunnen en moeten doen waar we zin in hebben. Dat wij zelf alles kunnen bepalen. Maar ik vraag me af: wie is 'wij'? Degenen met de grootste mond?

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…