Doorgaan naar hoofdcontent

IJdelheid, alles ist eitel

Ik herinner me vorig jaar de paaswake. Ik zat in de kerk en vroeg me af, waar gaat het nu eigenlijk om. Ik keek naar het plafond en ik zag het woord 'ijdelheid' geschreven staan op het dak van de kerk. Ik bleef staren tot het langzaam vervaagde.

Slave of her own vanity
by massamitsu
Waar voorgaande generaties opgroeiden met angst voor ijdelheid, de christelijke hoofdzonde, groeien huidige generaties op met de ijdelheid zelf  (mijn generatie zit klem daartussen in).

De definitie van ijdelheid op wikipedia luidt in eerste instantie: het verlangen beter of aantrekkelijker te zijn dan een ander (hybris of overmoed). De tweede betekenis is het latijnse vanitas wat duidt op leegheid, vergankelijkheid, zinloosheid.

Het volgende filmpje is heftig, maar het verbeeldt de wereld waarin tieners moeten opgroeien.

Mijn wereldbeeld op die leeftijd was vergelijkbaar. Niets was mooi, alles zwart, ook de toekomst. En het weinige wat mooi was, moest je verstoppen of verbergen. Als je niet mee ging, of kon, met de grijze massa en je had ergens kleur, dan moest je dat niet aan iedereen laten zien of je was het kwijt. Thuis kreeg je commentaar dat je niet 'jezelf' was en 'je niet hoefde aan te passen'. 'Jezelf' zijn betekende aantrekken wat je moeder mooi vond. Erbij horen betekende twee lacoste-poloshirts over elkaar aantrekken, goeie merchandising trouwens. Mij boeide het geen meter, maar ik begreep wel: met wat je aantrekt stel je altijd een bepaalde groep mensen tevreden, en een andere niet. Jezelf zijn is verdwijnen in de massa van 'zelven'.

Hier is het filmpje. Het is heftig daar wil ik wel voor waarschuwen, maar het is gemaakt door jonge studenten, dus laten we er niet omheen draaien.

Ik geloof in een Redder natuurlijk maar dat is mij nooit aangereikt als kind. En ik geloof niet dat het 'neutraal' is om uit te gaan van een wereldbeeld zonder schepper, en om onze kinderen op te voeden met een wereldbeeld dat van toeval en het recht van de sterkste aan elkaar hangt, met wat 'waarden en normen' die we aan de 'christelijke overheersing' hebben overgehouden.

Hier nog wat 17e eeuwse dichtkunst
En natuurlijk het lied Alles ist eitel

Zie ook mijn eerdere blogpost over ijdelheid.



Reacties

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…