Doorgaan naar hoofdcontent

Kruimels van geloof

Vanmorgen zat ik om 8.00 al achter Facebook. Ik las een stukje over een meisje van een jaar of twaalf dat aan de hand van krachtige uitspraken uitlegt waarom zij atheïstisch is. En dat in taalgebruik dat een meisje van die leeftijd niet bepaald siert, ze scheldt zelfs mensen uit. Ik bleef uitspraak na uitspraak lezen, en vroeg me af waarom iemand zo'n stukje deelt. En schrijft. En daar een jong meisje voor gebruikt.


Doordat ik moeite had me los te maken van dit 'bericht' kwam ik te laat  bij de doordeweekse mis. Een minuutje maar, maar het duurde langer dan een minuut om het gehaast zijn los te laten. Ik hoorde minder van de lezingen dan me lief was.

Mijn hart bonkt (gelukkig maar) en ik heb (weer) geen zakdoek bij me, terwijl ik altijd een druppel aan mijn neus krijg als ik de kerk binnenkom (of een ander gebouw – dat heeft met temperatuurverschillen te maken).

Ik puf nog wat na voordat ik 'land'.

Dan is het stil.

De priester laat een uitgebreide stilte vallen. Mijn hart verlangzaamt naar een tempo van blijdschap, en ik voel me dankbaar voor deze priester. Een jongeman die zijn leven wijdt aan het brengen van de blijde boodschap van Jezus aan de mensen. Aan zijn eigen schaapjes natuurlijk, maar ook aan al die bokjes die er niets van willen horen. Maar in een doordeweekse viering zitten natuurlijk alleen schaapjes.

Als, na het brood, de beker langskomt zie ik kruimels erin drijven. Als ik vroeger eens met een jongen zoende, een seculiere bezigheid die te maken heeft met het evolutionistische geloof dat je vaak moet oefenen omdat wij de enige species zijn die daarin niet door instinct geleid wordt zoals dieren, maakte ik me nooit druk over kruimels in zijn mond. Nu ben ik me van dat soort dingen veel meer bewust. Ik zelf heb de hostie nog heel in mijn mond. Niet om het een of ander maar ik was geconcentreerd op de communie en het feit dat wij samen het lichaam van Christus vormen, en de hostie nestelde zich als vanzelf in de holte van mijn gehemelte.

Ik neem een slok van de wijn en als ik even later slik blijft de hostie doordrenkt achter in mijn mond.

Het roomse geloof, het christelijke in zijn algemeenheid maar zeker het rooms-katholieke geloof doet soms vleselijk aan. 'Het hart van steen zal ik uit uw lichaam verwijderen en ik zal u een hart van vlees geven'. Maar toch, juist dit beeld laat zien waar het om gaat. Een hart dat naar mensen uitgaat.

Een menselijk hart.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…