Doorgaan naar hoofdcontent

Minecraft Monday

Even iets over het Minecraftproject van de kerk. Er zijn nog veel vragen en de status quo verandert voortdurend.

Bud is druk bezig geweest met de 'ipad'- of mobiele wereld, de pe-wereld wat staat voor Pocket Edition, want het is gebleken dat de meeste kinderen deze versie op een mobiele telefoon of tablet spelen, al kan je er minder goed mee bouwen dan met de pc-versie.
Ipad = mobiele = pe = Pocket Edition
Het creëren van een 'mobiele' wereld was gelukt, maar nu wil het toeval, het noodlot of hoe noem je dat ding, dat een paar dagen geleden de nieuwe versie van de Minecraft pocketeditie werd geïmplementeerd. Dat gebeurt, zonder dat je er invloed op hebt. Deze bui hing al boven ons hoofd dus het was slechts een kwestie van tijd, maar we hadden gehoopt toch al van start te kunnen gaan. Nu moet er gewacht worden tot de mod of een ander programma dat nodig is (sorry - noob) ook geupdate is.

Het andere toeval of noodlot of hoe heet dat ding is, dat de persoon die die updates maakte ermee op is gehouden, twee weken geleden. Gelukkig heeft iemand anders het overgenomen maar het is allemaal vrijwilligerswerk, dus het is maar afwachten wanneer dat gebeurt.

Het lijkt de kerk wel.

Afijn het is zondag en er is een bijeenkomst. In de kerk, want mensen vinden het tegenwoordig teveel moeite naar het parochiecentrum te lopen, schijnt. Na de mis zoeken wij het scherm op dat staat opgesteld achter in de kerk. Twee van de grotere kinderen hebben een film van de pc-wereld gemaakt. Het geluid  is erbarmelijk en komt niet over de herrie van de koffiedrinkende mensen heen. Hierdoor vervalt ook het gedeelte waarin we met de kinderen zouden overleggen welke gebouwen er nog gebouwd moeten worden. Maar daarvoor in de plaats hebben een aantal parochianen die anders niet met het project te maken hebben, kunnen zien waar de kinderen mee bezig zijn.

Dan wordt mijn hulp ingeroepen door een ouder, die wat wil weten over de pe-wereld. Ik sein Bud, maar die staat staat strategisch opgesteld achter een pilaar met een beker limonade. In gebroken Engels vraagt de meneer hoe het zit met de ipad-wereld. Ik probeer met handen en voeten uit te leggen hoe het zit, terwijl twee lieve kleine kindertjes verwachtingsvol naar me opkijken. Met extra luide stem leg ik uit over de nieuwe versie 1.5. '1.5.1.', bemoeit Bud zich er inderdaad mee, terwijl hij de laatste slok limonade naar binnen werkt en zijn beker aan de kant zet.

Een grootouder van twee deelnemers legt de pastoor kapelaan uit (sorry, dat woord is zo nieuw voor mij - het zit nog niet in mijn systeem), dat zij haar kleinkinderen had uitgelegd hoe een altaar eruit moest zien.
'Jij hebt ze vast instructies gegeven?', vat ik samen. Ze kijkt mij lang en zwijgend aan.

'Waar is de biechtstoel?' vraagt de kapelaan, terwijl de film verder gaat en een kerk van binnen laat zien.
'Die is er nog niet.'
'In een andere kerk in staat er wel één', vul ik aan en bedenk me hoe waar dat is, ook in het echt. Er staat natuurlijk meestal wel een biechtstoel in ieder kerk, maar die ziet er dan zo uit:
Biechtstoel
Daar kijkt vast niet vaak iemand in, hooguit iemand die lege gerecyclede mayonaise-emmertjes zoekt.

'Ik ga maar even koffie halen', opper ik. 'U ook?'
'Ik drink geen koffie in de kerk.', zegt de mevrouw, die tot de orde van de ongeschoeide leest behoort. Ik kijk naar de grond en vermoed dat de kapelaan nog geen koffie heeft gehad. Hij is de hele tijd met mensen aan het praten. 'Wil jij wél koffie?', durf ik. Dat wil hij.

Maar dan.
Dan...
Is de koffie op.

De koffiejuffrouw - koffiemevrouw klinkt ook niet flatteus - wringt nog een half kopje uit een laatste thermoskan. Ik ben zo teleurgesteld dat het haast ongepast is - want natuurlijk geef ik dat Haagse bakje aan de arme priester - maar ik had echt zin in een tweede kopje koffie.


Maar het is een goed offer.

Populair

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren, zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk geweest zijn. Toch kwamen, na dat open-deur-beleid van de jaren '70, bij hen óók diverse sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die wél daadwerkelijk bij ons op een tegel aan de muur hing:

De mens wikt, God beschikt.
Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waarin mijn ouders zeiden…

Waarom Kardinaal Eijk beter naar Lourdes had kunnen gaan

Terwijl ik gister, tijdens de pauze van de repetitie van het kerkkoor, de verhalen van de recente pelgrimsreis naar Lourdes hoorde, toen hoorde ik ook dat kardinaal Eijk niet mee was geweest wegens ziekte. Het was wel de bedoeling geweest dat hij mee zou gaan.

Een dag later, vandaag dus, lees ik in de krant op mijn telefoon het bericht, dat de kardinaal een alarmerend bericht heeft geplaatst op de website van een Amerikaans dagblad. De kop van het NOS bericht op mijn telefoon luidt:
Kardinaal Eijk: paus is niet duidelijk en brengt eenheid kerk in gevaar Daarmee wordt meteen een overeenkomst duidelijk tussen Kardinaal Eijk en de paus:
Beide kunnen prima de media in rep en roer brengen. Een lezing van het originele artikel op national catholic register of hier in het Nederlands. moet duidelijkheid geven wat de Nederlandse kardinaal nu echt beweerd heeft. Het is een vrij uitgebreid stuk en biedt daarmee inzicht in de situatie waar het om gaat: Duitse bisschoppen die van mening verschille…