Doorgaan naar hoofdcontent

Inspiratie krijgen van mamablogs en andere sociale media

Ik heb weer iets ontdekt. Mamablogs. Het klinkt misschien raar, want ik schrijf er zelf één. Waar ik door het lezen van, engelstalige, mamablogs ooit aan begonnen ben. Maar ik wilde eens wat nederlandstalige inspiratie.

Nu kwam ik op het lumineuze idee, ahum, om eens te zoeken op de term mamablog. Hoe kom ik erop!


Eerder dit jaar heb ik me tijdens een blog-veertigdaagse al verdiept in sociale media: ik ben op Instagram en Pinterest gegaan. Dat laatste kende ik van het snuffelen naar DIY-projectjes, maar ik zag het nut niet in van een eigen account, vooral omdat ik houd van een verhaal, maar ik was snel bekeerd. Mijn huidige blog-layout met plaatjes op de startpagina is er zelfs op geïnspireerd. Het is heel anders om je te laten leiden door foto's dan te zoeken in archieven en tussen trefwoorden.

Dat betekende dat ik mijn sociale media met elkaar moest verbinden. Via Google vond ik op de behulpzame site Bloggen en Loggen een precieze beschrijving hoe je social media buttons op je website plaatst. Ik heb ze op een aparte pagina. Ook vond ik hoe je een label-menu maakt. Daarbij krijg je alle blogs te zien over één onderwerp, ik heb het gebruikt voor de Minecraft pagina-knop op de balk op de startpagina.

Hier word ik blij van! Met zo'n tutorial kun je zonder al te veel technische achtergrond dingen voor elkaar krijgen. Nu kan ik ook eens wat over computers vertellen aan de eettafel, aan mijn Minecraft-minnende zoon en mijn man die architect ICT is. Iets wat zij nog niet weten! De cookies-mededeling onderaan zetten en lay-outen is mijn volgende project.

Maar we hadden het over mamablogs. Ik kwam deze tegen, over de Minecraftband! Deze blog is meer commercieel. Leuk zo'n band, maar voor ons zou het zou pas echt leuk zijn als er ook een gezamenlijke wereld op kan, maar dat lijkt me lastig zo niet onmogelijk. Wel leuk dat je zo het spel op elke computer kunt spelen of aan iemand kunt laten zien.

Op dochterlief vond ik een leuk stukje over de 'blog - coming out'. Herkenbaar, want real life praten over je eigen blog blijft een vreemd tijdverdrijf. Pas sinds begin dit jaar ben ik mijn blogs op Facebook gaan zetten. Toen ben ik ook onder mijn eigen naam gaan schrijven, anders werd het wat verwarrend allemaal. Maar zeker met geloof als belangrijkste onderwerp voelde het toch een beetje als uit de kast komen. Maargoed ik lees ook andermans stukjes die getuigen van gebrek aan geloof, om het zo maar even te noemen. Waarom moet nou net het stukje van christelijk geloof ontbreken aan de kleurige regenboog die wij met zijn allen maken op social media? Dat vond ik niet logisch.

Dan kwam ik mamamaai tegen, over het maken van selfies, mama-kapsels, leuke knutsels kortom alles wat ik graag lees voor diepgaande ontspanning.

En dan is het kringetje rond met Over Het Moederfront, dat van dezelfde hand blijkt te zijn als Bloggen en Loggen (zij heeft nog 13 andere blogs!). Over respect voor moeders. Thuisbijvend en werkend. Ik word daar helemaal blij van. Want ik denk weleens dat emancipatie is blijven steken in 'vrouwen kunnen alles wat mannen kunnen en dat moeten ze dus ook doen, want eigenlijk vinden wij dingen die vrouwen traditioneel doen helemaal niet zo belangrijk, zoals kinderen ter wereld brengen, opvoeden en voor de huiselijke zaken zorgen' .

Dat dat niet alleen af en toe een wasje in de machine en een pizza in de over gooien is, dat beschreven ze 2000 jaar geleden al in het Bijbelboek Spreuken. En in plaats van jagen, grillen en weven moeten mannen en vrouwen nu met z'n allen in kantoren gaan zitten om te bepalen hoeveel koeien en varkens de boeren moeten hebben om het hoofd nog net mee boven water te kunnen houden, terwijl de kinderen in baby-, peuter- en kleuterspeelzalen en -opvanginstellingen en vervolgens met behulp van florerende huiswerkinstituten allemaal doctorandus, doctor of professor moeten worden zodat ze ook weer in kantoren kunnen gaan zitten en bepalen hoeveel koeien en varkens de boeren moeten hebben.

Niet alle vooruitgang is ook echt vooruitgang.
Maargoed, ik dwaal af.

De lol van social media, en ook blogs, is dat je er dingen tegenkomt die je fantastisch vind en waarvan je niet wist dat andere mensen dat soms ook fantastisch vinden. Zoals DIY projecten: Do It Yourself of zelfmaakprojecten. Maar ook falen in het moederschap (ondanks het gebrekkige belang wat daar aan gehecht wordt is er toch die verwachting van perfectie - dubbel gemeen), het niet zo perfecte huishouden (dat moet toch vanzelf schoon blijven of met de minste moeite?) en falende carrières buitenshuis (check!). Gedeeld falen is half falen, toch?

Verslavend zijn de bullet lists, mooi versierde to-do-lijstjes en agenda's. Mijn meest gesharede pin is van een hele mooie:



Iets wat ik nooit had geweten zonder mamablogs, is dat het juist de combinatie van moederschap/gillende kinderen/het plannen van alle taken die daarbij horen, en daarbij het verdiepen van je geloof, mij aanspreekt. Puur theoretische verhalen, boeken en informatieve sites vind ik niet zo spannend. Alsof op die manier het geloof nooit wortels krijgt.

Juist in het leven van alledag, tussen bezigheden als koken, boodschappen en (huishoudelijk) werk, juist als je denkt 'ik heb helemaal geen tijd om te bidden', 'geloof is een luxe die ik me niet kan veroorloven', juist dan is de geschikte plaats voor gebed.

Vóór de mamablog dacht ik dat de wereld was onderverdeeld in een groepje mensen die het geloof bestudeert, geitenwollensokken-intellectuelen op een zolderkamer (met zelfgebreide sokken - check!).

Dat waren nooit huisvrouwen, überhaupt meestal geen vrouwen.

Dan had je de groep kerkgangers, die (in het katholieke geval) zelden over geloof praat, maar wel goede werken doet zoals zieken en ouderen bezoeken, bazaars organiseren en koffie schenken.

Ooit waren er dagen dat ik er absoluut niet aandacht huisvrouw te worden, of ook maar iemands vrouw, laat staan moeder! Kerkganger! Nee zeg. Ik studeerde toch!

Maar met je handen in de klei en tegelijkertijd een uitgesproken geloof hebben, nee, dat hadden we toch al sinds de familie Ingalls van Het Kleine Huis op de Prairie achter ons gelaten.

Dat is de hele reden dat ik een blog begonnen ben. Omdat mensen moeten weten dat geloof ook in Martha-levens thuishoort. En in studentenlevens.  In tienerlevens. Want daar vind je de voeding die je op veel andere plekken helemaal niet vindt.

Leuk dat je meeleest.
Heb een fijn weekend.

Reacties

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…