Doorgaan naar hoofdcontent

Gedachten over de heiligverklaring van moeder Teresa en andere katholieke gedachtenkronkels


Via Snapchat en Instagram krijg ik de enthousiaste voorbereidingen te zien van mensen die naar Rome gaan voor de heiligverklaring van moeder Teresa aanstaande zondag. Leah Darrow (theleahdarrow), voormalig deelneemster van America's Next Top Model, die nu op scholen en bijeenkomsten over haar bekering en geloof spreekt, gaat met haar baby. Ik vind het knap.
Moeder Teresa, afgebeeld op een tekening
Van massale bijeenkomsten - met meer dan vijf deelnemers - krijg ik sowieso de zenuwen - en dit belooft zo'n bijeenkomst te worden.

Al ga ik dus zondag niet naar de heiligverklaring in Rome, ik probeer wel een beetje deze feestelijke dag te volgen. Al heb ik in eerste instantie geen idéé wat ik ermee moet, behalve in mijn agenda zetten hoe laat de uitzending is en hopen dat ik het niet alsnog vergeet. Via social media drupt het vanzelf wel binnen. Nu moet ik eerlijkheidshalve zeggen dat ik moeder Teresa een moeilijk persoon vind om me in in te leven. Ik durf het haast niet te zeggen gezien haar grote populariteit, maar iemand die almaar anderen helpt zonder acht op zichzelf te slaan - dat wil er bij mij niet in. En mij lijkt het óók fijn om iemand naast je te hebben als je ziek en zelfs stervende bent, zeker iemand met zo'n groot geloof. Maar ik ben altijd een beetje bang voor de gemeenschap die ontstaat 'omdat we allemaal willen helpen'. Dat er een hulpaanbod ontstaat waar geen vraag is. Waarbij de echte hulpvraag over het hoofd gezien wordt. Circus. Poppenkast.

Dokters die duur betaald worden, verplegend personeel dat onderbetaald wordt. Dokters die zich toespitsen op cosmetische chirurgie, en dan bedoel ik niet voor verbrandingsslachtoffers of andere noodzakelijke cosmetische chirurgie, maar het verwijderen van onschadelijke plooien in de huid, rimpels dus, en dat soort cosmetische ingrepen. Daar is de medische wetenschap toch niet om begonnen - maar ze doet het toch - 'omdat het kan' (dit is tevens het standaard antwoord dat in de klas van mijn zoon gegeven wordt op de veelvuldige waaromvragen waar autisten vaak een hekel aan hebben - want uitvoerig en onzinnig).

Grappig dat dit verhaal ondertussen mijn eigen hart opent voor moeder Teresa. Misschien wist zij dit allemaal ook wel en deed zij het toch. Dubbel moeilijk. Of misschien ervaarde zij ook wel een grote zinloosheid - ik heb wel eens gelezen dat zij moeite had met haar geloof.

Ja ik vind dat er vaak een sfeer van schijnheiligheid hangt om helpers. Wie bepaalt wie de helper is, en wie de hulpbehoevende? Ben je niet arrogant als je jezelf tot helper bombardeert? En de ander tot zielepoot degradeert?

Maar nogmaals, misschien worstelde moeder Teresa wel met dezelfde vragen. Die ze met niemand kon bespreken. Want ze wist al welk antwoord ze zou krijgen. Je hebt gelijk. Het is onzinnig. Onbegonnen werk. Begin er maar niet aan.

En dat wilde ze nou net niet horen.


Reacties

  1. Ik heb me nooit echt in het leven van haar verdiept eigenlijk. Prachtige tekening. Het is één van de hoogtepunten van het jaar toch, zo'n heiligverklaring? Spannend of het allemaal goed gaat. Gelukkig is er veel beveiliging las ik. Ik vind de Protestante gedachte dat elk mens, die Jezus Christus in geloof heeft ontvangen een heilige is ook wel een mooie gedachte. Dan ben je dat tenminste tijdens je leven :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja Jedidja, maar als christen en zeker als katholiek krijg je er ineens een hele hoop hoogtepunten bij... dat is even wennen, vergeleken met de lauw-warme culturele beleving van het kerstfeest en de vrije dagen met onduidelijke betekenis. Maar wij zijn allemaal geroepen tot heiligheid. Uiteindelijk. Zeg ik er maar gauw even bij want ik heb niet zo heel veel illusies wat dat betreft. Het katholieke idee is dat we allemaal geroepen zijn tot heiligheid, en sommigen van ons bereiken dat al op aarde en die kunnen dan als voorbeeld dienen voor de rest van ons. Ook al maken ze dat zelf niet meer mee, het is een mooie nalatenschap. En spannend of het allemaal goed gaat, ja, dat is het zeker. Dubbel dapper van degenen die gaan. Ook daar kunnen we een voorbeeld aan nemen! En dat doen we toch ook Jedidja. Getuigen van hoe wij de liefde van Jezus ervaren.

      Verwijderen
    2. Ik heb ook niet zoveel illusies wat dat betreft hoor Jascha. Maar we hebben wel een perfect Voorbeeld om na te volgen in Christus. Ben ik elke dag blij mee. (ps: ik heb je toegevoegd (volgens mij was jij het) op Google+ christelijk leven. Sorry dat iedereen toestemming moet vragen maar er zijn veel nep-accounten met mensen die niet zo netjes zijn en die verpesten het dan. Fijne week en blog-ze

      Verwijderen
    3. Dat was ik inderdaad, ik heb net Google+ communities ontdekt. Ik vroeg me al af wat je verder met Google+ kon. Kan ik weer fijn rondneuzen op zoek naar inspiratie en 'community'. Groet, jij ook een fijne week.

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…