Doorgaan naar hoofdcontent

Theologie van het Lichaam 2

Dat heb ik vorige keer vergeten te zeggen, maar ik ben Theologie van het lichaam weer aan het lezen maar nu in boekvorm, editie 2016, zodat ik er lekker in kan strepen.

Ik hoop daarmee enkele tipjes van de sluier te kunnen oplichten.

Dit is eigenlijk een voorwoord, wat gedachten voordat we het boek induiken.

Het punt is dat paus JP* II, in tegenstelling tot de biologieboeken van vandaag, zich niet zozeer richt op de puur fysieke kant van hetgeen er 'veilig' moet gebeuren.

Ogen van een etalagepop, als analogisch beeld van een plastic vrouw

Hij heeft het over 'De gave van het zelf'. De man geeft zichzelf geheel aan de vrouw en andersom. Terwijl ik altijd begrepen heb dat de moderne jaren '60 mens blij was daar nu juist korte metten mee gemaakt te hebben, romantiek en sentiment aan de kant en de boel gewoon zien 'voor wat het is', namelijk een reeks fysieke handelingen die geen sporen hoeven na te laten, mits je je aan bepaalde steriliteitsregels houdt. Fysieke sporen als ziekte en zwangerschap heb ik het dan over, want een eventuele invloed op hart en/of ziel is moeilijk meetbaar. Bovendien zijn we het er nog niet over eens of we überhaupt wel een ziel hebben en het is lastig om op openbare plaatsen zoals scholen te praten over iets dat controversieel is dus we houden het maar bij de feiten. Brood en spelen. En dat sluit het geheel nu juist een beetje uit.

Als je vanuit dit niet-christelijke wereldbeeld, dat zich beperkt tot het fysiek zichtbare en het onzichtbare niet meeneemt in haar redenering, kijkt naar de christelijke visie op relaties, krijg je een vreemd en vertekend beeld. Ik denk hierbij aan de analogie van de 'afgelikte boterham' en de 'gevallen vrouw', waar mijn oma het nog weleens over had. Dat laatste dan, die boterham is meer een broodje aap-verhaal denk ik of het komt van mijn ouders. Het schept een beeld van de vrouw als gebruiksvoorwerp, dat in 'nieuwstaat' moet zijn bij aankoop. Dit waren gangbare beelden in mijn jeugd. En dan bedoel ik niet dat ze door christenen werden gebezigd, daar kende ik er niet zoveel van. Maar er werd fanatiek geageerd tegen dit antieke christelijke juk dat men van zich af leek te moeten werpen. Er moest bewezen worden dat vrouwen geen afgelikte boterhammen zijn. Maar, als je met zoveel kracht iets wilt ontkennen, dan geloof je het dus ergens toch! En als ze mij nou hadden uitgelegd dat een vrouw (en een man ook natuurlijk) geen afgelikte of überhaupt een boterham is, maar een wezen dat om zichzelf gewild en geliefd is, maar nee! Ik kreeg juist het idee dat vrouwen dus wél een soort boterhammen zijn die nu proberen te bewijzen dat het niet uitmaakt hoe vaak ze zijn afgelikt! Sorry voor dit plastische beeld, dat in schril contrast staat met hetgeen ik opmaak uit de Theologie van het Lichaam. 

Dat puur fysieke wereldbeeld past juist bij de seculiere levensovertuiging. Het is de blik van een niet-gelover, die bij het verspreiden van zijn fysieke wereldbeeld tegenwoordig misschien wel feller tekeer gaat dan de gelovige bij het verspreiden van het evangelie.

Hesp en Hennepot, met een glas Westvleteren. Dit is een vreemd verhaal want ik hou eigenlijk helemaal niet van aspic (Hennepot) maar uit respect voor de oude tradities heb ik het op de één of andere manier toch besteld. Ook een beetje als boetedoening omdat we zomaar om 12.00 's middags met nog een lange fietstocht voor de boeg het beste bier van de wereld drinken... (Belgie, Westvleteren, zomer 2016)
Hesp en Hennepot, met een glas Westvleteren.
Dit is een vreemd verhaal want ik hou eigenlijk helemaal niet van aspic (Hennepot) maar uit respect voor de oude tradities heb ik het op de één of andere manier toch besteld.
Ook een beetje als boetedoening omdat we zomaar om 12.00 's middags met nog een lange fietstocht voor de boeg het beste bier van de wereld drinken... (Belgie, Westvleteren, zomer 2016)  

Nou dat is eigenlijk het hele eieren eten. Niemand wil met een boterham vergeleken worden dus vermijden we de 'ouderwetse' christelijke leer. Het was omdat ik toen geen 'ja' wilde zeggen tegen mijn man zonder te weten waar ik 'ja' tegen zei.

Het beeld dat je geschapen bent om jou zelf, om wie jij bent, dat je geen boterham bent om elk seizoen met de nieuwste mode te beleggen, dat deed het hem (tegenwoordig heb je zelfs als gewone boterham, wit of bruin, al veel concurrentie, van desem tot glutenvrij en rondje casino).


Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…