Doorgaan naar hoofdcontent

Je eindigt waar je begonnen bent met een hoop stress ertussenin


Sinds twee maanden zing ik bij het Rouw- en Trouwkoor. Vorige week had ik mijn eerste 'uitvoering'. Het was een mooie begrafenis, die mij dankbaar maakte voor mijn geloof, dat zo'n mooi afscheid biedt. We werden herinnerd aan de doop, tijdens het besprenkelen van de kist met wijwater. 'Je begint in de kerk, en eindigt in de kerk', zo zei de pastoor. Op dezelfde plek waar je ook begonnen bent. Dat is tenminste het idee want zo gaat het natuurlijk niet altijd!

Een heel ander gevoel kreeg ik bij het programma 'Rot op met je religie' dat ik bij uitzending gemist zag, over mensen met verschillende geloven die een week samen in een flat gaan zitten. Een man die zichzelf atheïst noemt bepleit dat het onderwijs puur seculier moet zijn, want kinderen moet je niet lastig vallen met je geloof. Persoonlijk vind ik dat je kinderen niet lastig moet vallen met je óngeloof, maargoed daarover kunnen we van mening verschillen. Maar het gaat mij om het idee dat álle scholen aan een bepaald beeld moeten voldoen. En laat dit atheistische mensbeeld mij nu net enorm veel stress opleveren, zodra mensen, ook ik dus, bestempeld worden als 'slechts fysieke massa'. En mijn gevoelens dan? Ziel? Geest? Mocht je onverhoopt in het ziekenhuis belanden of anderszins onmondig worden dan kan dat enge situaties opleveren. Kent u de 81-jarige vrouw die op haar arm de tekst liet tattoeeren: don't euthanize me?

Met vooruitziende blik heeft de eo aan dit programma een religiestresstest verbonden. Ik scoor hoog.
Maar hé, het gaat over leven en dood...

Bronzen beeld van de zevende statie, Jezus valt voor de tweede maal onder het kruis, Bijbelse tuin Hoofddorp
Bijbelse tuin Hoofddorp

Eigenlijk vind ik dit soort gesprekken heel lastig, over het onderscheid tussen geloven en niet geloven. Als je niet uitkijkt wordt de sfeer soms grimmig en de woorden waarin je je probeert uit te drukken lijken soms rechtstreeks uit de middeleeuwen afkomstig. Ik voel me altijd snel in de verdediging gedrukt - dat had ik overigens al toen ik nog niet geloofde. Als spirituele zoeker, geïnteresseerd in natuurlijk en gezond eten en het milieu, voelde ik me ook niet echt een serieuze partij in onze samenleving, waar het toch vooral lijkt te draaien om de economie, de politiek en de salarissen.

Beeld uit kerk van Jezus die van het kruis is gehaald, met twee vrouwen.

Thema 'dood' dus. De maakbare samenleving komt met hele andere antwoorden dan de katholieke kerk. 'Wat wil de mens' versus 'Wat wil God?'. Over dat laatste valt te twisten. Maar over dat eerste? De mens wil over zichzelf beschikken. Maar gunnen ze de ander dat ook?



De eerste en de laatse foto zijn gemaakt in kerken die we onderweg aandeden op fietsvakantie.

Reacties

Populair

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren, zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk geweest zijn. Toch kwamen, na dat open-deur-beleid van de jaren '70, bij hen óók diverse sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die wél daadwerkelijk bij ons op een tegel aan de muur hing:

De mens wikt, God beschikt.
Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waarin mijn ouders zeiden…

Waarom Kardinaal Eijk beter naar Lourdes had kunnen gaan

Terwijl ik gister, tijdens de pauze van de repetitie van het kerkkoor, de verhalen van de recente pelgrimsreis naar Lourdes hoorde, toen hoorde ik ook dat kardinaal Eijk niet mee was geweest wegens ziekte. Het was wel de bedoeling geweest dat hij mee zou gaan.

Een dag later, vandaag dus, lees ik in de krant op mijn telefoon het bericht, dat de kardinaal een alarmerend bericht heeft geplaatst op de website van een Amerikaans dagblad. De kop van het NOS bericht op mijn telefoon luidt:
Kardinaal Eijk: paus is niet duidelijk en brengt eenheid kerk in gevaar Daarmee wordt meteen een overeenkomst duidelijk tussen Kardinaal Eijk en de paus:
Beide kunnen prima de media in rep en roer brengen. Een lezing van het originele artikel op national catholic register of hier in het Nederlands. moet duidelijkheid geven wat de Nederlandse kardinaal nu echt beweerd heeft. Het is een vrij uitgebreid stuk en biedt daarmee inzicht in de situatie waar het om gaat: Duitse bisschoppen die van mening verschille…