Doorgaan naar hoofdcontent

Je eindigt waar je begonnen bent met een hoop stress ertussenin


Sinds twee maanden zing ik bij het Rouw- en Trouwkoor. Vorige week had ik mijn eerste 'uitvoering'. Het was een mooie begrafenis, die mij dankbaar maakte voor mijn geloof, dat zo'n mooi afscheid biedt. We werden herinnerd aan de doop, tijdens het besprenkelen van de kist met wijwater. 'Je begint in de kerk, en eindigt in de kerk', zo zei de pastoor. Op dezelfde plek waar je ook begonnen bent. Dat is tenminste het idee want zo gaat het natuurlijk niet altijd!

Een heel ander gevoel kreeg ik bij het programma 'Rot op met je religie' dat ik bij uitzending gemist zag, over mensen met verschillende geloven die een week samen in een flat gaan zitten. Een man die zichzelf atheïst noemt bepleit dat het onderwijs puur seculier moet zijn, want kinderen moet je niet lastig vallen met je geloof. Persoonlijk vind ik dat je kinderen niet lastig moet vallen met je óngeloof, maargoed daarover kunnen we van mening verschillen. Maar het gaat mij om het idee dat álle scholen aan een bepaald beeld moeten voldoen. En laat dit atheistische mensbeeld mij nu net enorm veel stress opleveren, zodra mensen, ook ik dus, bestempeld worden als 'slechts fysieke massa'. En mijn gevoelens dan? Ziel? Geest? Mocht je onverhoopt in het ziekenhuis belanden of anderszins onmondig worden dan kan dat enge situaties opleveren. Kent u de 81-jarige vrouw die op haar arm de tekst liet tattoeeren: don't euthanize me?

Met vooruitziende blik heeft de eo aan dit programma een religiestresstest verbonden. Ik scoor hoog.
Maar hé, het gaat over leven en dood...

Bronzen beeld van de zevende statie, Jezus valt voor de tweede maal onder het kruis, Bijbelse tuin Hoofddorp
Bijbelse tuin Hoofddorp

Eigenlijk vind ik dit soort gesprekken heel lastig, over het onderscheid tussen geloven en niet geloven. Als je niet uitkijkt wordt de sfeer soms grimmig en de woorden waarin je je probeert uit te drukken lijken soms rechtstreeks uit de middeleeuwen afkomstig. Ik voel me altijd snel in de verdediging gedrukt - dat had ik overigens al toen ik nog niet geloofde. Als spirituele zoeker, geïnteresseerd in natuurlijk en gezond eten en het milieu, voelde ik me ook niet echt een serieuze partij in onze samenleving, waar het toch vooral lijkt te draaien om de economie, de politiek en de salarissen.

Beeld uit kerk van Jezus die van het kruis is gehaald, met twee vrouwen.

Thema 'dood' dus. De maakbare samenleving komt met hele andere antwoorden dan de katholieke kerk. 'Wat wil de mens' versus 'Wat wil God?'. Over dat laatste valt te twisten. Maar over dat eerste? De mens wil over zichzelf beschikken. Maar gunnen ze de ander dat ook?



De eerste en de laatse foto zijn gemaakt in kerken die we onderweg aandeden op fietsvakantie.

Reacties

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…