Doorgaan naar hoofdcontent

Muziek op Zaterdag: tussen Augustinus en David Bowie

Koptelefoon op stapel papierbakjes met schilderij van vrachtwagen en papieren Minecraft bouwblokjes ernaast.

Vandaag de favorieten uit mijn afspeellijst van vorig jaar rond deze tijd. Het volgende nummer was echt mijn nummer één:

Too Late Have I Loved You

In het blogje dat ik daar over schreef leg ik uit hoe ik aan dat nummer kom (terwijl ik dit nu schrijf ploft er een duif tegen mijn raam. Mafkees! Roep ik hem na. Van schrik. Hij vliegt gelukkig weer verder). Toen ik vorig jaar dat blogje schreef had ik nog geen mobiele telefoon! Ik gebruikte nog zo'n ouderwetse camera! Nouja niet echt ouderwets, het was onze tweede digitale camera sinds 1996, maar toch kan ik het me niet meer voorstellen).

Should Have Known Better van Sufjan Stevens Gewoon mooi.

Deze blog gaat over de verschillende muzieksmaken binnen ons gezin (en over Bud die plotseling besluit zijn bureau op te gaan ruimen.

Papierbakjes op een bureau.

En de hekkensluiter: Lazarus van David Bowie. Fantastisch, de clip waarin hij naar we nu weten op zijn sterfbed leeft, en in de tussentijd nog een album maakt. Natuurlijk kunnen we dat niet allemaal, maar de dood is iets waarvoor onze samenleving toch vaak hard wegloopt en het ontkent, en de dood hangt samen met het lijden. Ik vind het hoopgevend dat iemand zo dapper is (en talentvol) om het lijden van zo'n sterfbed te verbeelden. Andere mensen hebben vast andere meningen, maar dit is wat ik er in zie, steeds weer. De clip is heftig omdat het over lijden gaat. Misschien dat niet alle muziek van David Bowie past in een geloofskader maar dit lied zeker wel.



Vandaag blog 24 van 40 dagen bloggen.

Populair

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren, zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk geweest zijn. Toch kwamen, na dat open-deur-beleid van de jaren '70, bij hen óók diverse sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die wél daadwerkelijk bij ons op een tegel aan de muur hing:

De mens wikt, God beschikt.
Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waarin mijn ouders zeiden…

Waarom Kardinaal Eijk beter naar Lourdes had kunnen gaan

Terwijl ik gister, tijdens de pauze van de repetitie van het kerkkoor, de verhalen van de recente pelgrimsreis naar Lourdes hoorde, toen hoorde ik ook dat kardinaal Eijk niet mee was geweest wegens ziekte. Het was wel de bedoeling geweest dat hij mee zou gaan.

Een dag later, vandaag dus, lees ik in de krant op mijn telefoon het bericht, dat de kardinaal een alarmerend bericht heeft geplaatst op de website van een Amerikaans dagblad. De kop van het NOS bericht op mijn telefoon luidt:
Kardinaal Eijk: paus is niet duidelijk en brengt eenheid kerk in gevaar Daarmee wordt meteen een overeenkomst duidelijk tussen Kardinaal Eijk en de paus:
Beide kunnen prima de media in rep en roer brengen. Een lezing van het originele artikel op national catholic register of hier in het Nederlands. moet duidelijkheid geven wat de Nederlandse kardinaal nu echt beweerd heeft. Het is een vrij uitgebreid stuk en biedt daarmee inzicht in de situatie waar het om gaat: Duitse bisschoppen die van mening verschille…