Doorgaan naar hoofdcontent

Tarahumara Indianen, en hoe zij Romayne Wheeler inspireren

Tussen mijn schrijfsels vond ik een stukje van enkele jaren geleden(!). Over een klassiek geschoolde pianist die in een Indianenstam is gaan wonen. Hij zou bij ons in het dorp komen spelen om geld in te zamelen voor de Indianen. Een interessant verhaal. Hier volgt het stukje dat ik schreef, niet alleen over de Indianen.
Pianist Romayne Wheeler speelt in Veenendaal in de kerk.
In Veenendaal
Lekker zit ik te lezen in de Mantel van Maarten, het parochieblad van de kerk. Ik lees graag het hele blad, van achter naar voren. Een lang artikel valt op, over de Tarahumara Indianen. Gevraagd wordt een bijdage te leveren, maar ik zie geen gironummer of website.
Zondag na Pinksteren is er een viering samen met andere kerken om 10.00, en om 11.00 uur is er een eucharistieviering. Zo worden wij als kerkgangers gesplitst in twee groepen een oecumenische en een eucharistische groep. Een splitsing die ook doortrekt naar binnen, in mij. Waar ga ik heen? Omdat ik weet dat het antwoord zich niet zo eenvoudig laat vinden laat ik de vraag rusten.
Verder lezend, of eigenlijk terug bladerend, word ik geraakt. Ik voel een vurigheid in mijn hart. Ik ben beland bij het artikel 'Scherven: weggooien of bewaren'. Het gaat over een gelijmde vaas. Gelijmd, nadat hij in woede op de grond werd gesmeten.
Voor mij zie ik de vaas. Steeds sterker wordt het licht door de barsten schijnt. Als de vaas nog heel was geweest, had ik het licht niet kunnen zien. Ook een mooi beeld voor oecumene. De brokstukken van de oorspronkelijke kerk, bijeengehouden door de lijm van liefde. Maar in zijn gebroken en gelijmde toestand kan zij iets wat zij in haar oorspronkelijke toestand niet kon.
Dan zie ik de ondertekening van het stuk. Ds. Corja Menken-Bekius, dominee. Maar dat beeld van die gelijmde vaas, dat vind ik zo mooi. Dat doet mijn hart gloeien van liefde.  
En de Tarahumara Indianen, volgende keer wil ik wat meer lezen over de mensen die dat doen. Wat drijft jullie? Graag met website, en gironummer.


Nou die vraag werd beantwoord. Op een dag, ruim na het schrijven van dit stuk, ontmoette ik Emmy. Ze vertelde honderduit over een bijzondere pianist die bij de Tarahumara Indianen woonde. Eerst begreep ik er niets van want ze praatte nogal snel, maar langzamerhand werd me duidelijk dat zij hielp bij het regelen van concerten in Nederland. Elk jaar maakt Romayne Wheeler, de pianist, een tour door Europa, om met zijn pianospel geld in te zamelen voor het Tarahumara volk. De film die hij van zijn reis - en vooral ook van zijn meereizende vleugel - heeft gemaakt, vertoont hij onder begeleiding van live pianomuziek. Al weet ik niet of hij het dit jaar weer zo doet, want elk jaar is anders. Ik geloof trouwens dat de foto hieronder geen inzet is, maar dat die piano echt in dat weiland staat. Ik zei al, bijzonder.



Hieronder staat de concertlijst van 2017. Meestal wordt een vrijwillige bijdrage gevraagd. Dat hangt vooral af van de locatie, in kerken bijvoorbeeld mag je geen toegangsprijs vragen.



Ik vond nog een concertlijst waar ook prijzen bij staan op radiostadmontfoort. Zelf ga ik in Driebergen. Daar mag ik die avond ook koffie schenken :-).

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…