Doorgaan naar hoofdcontent

Koffie, kampeerspullen en kikkers


Als je me nu vraagt, waarom blog je? Dan zeg ik, om mijn sanity te bewaren in dit soms idiote bestaan. Wat was de aanleiding?

Gisteren was mijn waslijn gebroken. Het winterdeel van ons dekbed bleek toch iets te zwaar, op de toch al versleten lijn. Maar ik had nog één waslijn! Tussen de kampeerspullen...

Inderdaad ja. Dus ik de garage in. Schuif een stuk of 6 lege dozen (?) op zij. In welke doos zitten de kampeerspullen? Waarom heb ik er geen etiketten op geplakt? En waarom verzamel ik lege dozen, plastic plantenpotten en lege glazen potten?

In de campingdoos zit geen waslijn. Maar er staat ook nog een afwasteil (zo'n handige met hengsel) en daar zitten ook kampeerspullen in. Adem in, adem uit. Op zich staat alles wel netjes opgeborgen, maar er komen ook allerlei herinneringen boven. Nostalgie. Niemand wil meer kamperen. Of we moeten boxspringbedden in de tent kunnen zetten, liefst op een luxe camping waar geen andere mensen komen. Hm, bestaat die?

De metalen mokken, die we aan de rugzak hadden hangen bij het wandelen. Het kleine kookpitje voor onderweg. De grote pit, de elektrische verwarming, de alles-oplader en andere spullen die mijn man per se nodig had in de tent.

Ik vis wat roestende, uiteraard roestvrij stalen vorken tussen het spul vandaan en ook een niet geheel meer fris uitziend peper- en zoutstelletje. Maar nog steeds geen waslijn.

Dan moet toch de grote kist open. Eerst moet ik het tentzeil, drie klapstoelen en een paar tennisschoenen van mijn man eraf halen.

En je weet, dat er bij elke stap die je zet,en bij alles wat je verschuift, altijd het gevaar loert van een confrontatie met een eng beest. Ik denk dan vooral aan een 'tarantula', zo noem ik die lieve 'huisspinnen', die zwarte die toch aardig wat centimeters groot kunnen worden. Maar een muis behoort ook tot de mogelijkheden.

Had ik al gezegd dat ik eerst nog een paar fietsen aan de kant moest zetten, waarvan één op slot? Maargoed, de kist is open. Geen waslijn. Ik vrees dat hij bij de tent zit ingepakt. Maar dat gaat me echt te ver om die te pakken, hij ligt áchter de kist, ónder de tafel, hélemaal achterin. De tent weegt 60 kilo en zit in drie zakken. De tent dus waar we drie mooie vakanties in hebben doorgebracht. Zeker op vijf verschillende campings mee hebben gestaan.

Ik kijk nog even onder de tafel. En ja hoor, daar is íe dan: het horror scenario. Toch niet zo eng, want dood. Het skelet van een kikker! Ik heb ooit een blog geschreven over een gemummificeerde kikker, die ik onder het bankje in de gang vond. Nou dit is de vervolgversie daarop.

Persoonlijk zie ik kikkers liever levend.


Dus nu zit ik met een lekker kopje koffie en een reep uit de trommel van zoonlief, even bij te komen. Even, want zo meteen moet ik de kist en de fietsen in de garage nog terugzetten. Anders kan zoonlief er straks niet in. Hij moet zijn fiets op een speciale manier neerzetten, half dwars en dan op scherp. Alléén zo kan hij zijn tas er afhalen en er 's ochtends weer op doen. En hij telt ook al het snoep in zijn trommel. Vaste gewoonten die zijn leven veilig en overzichtelijk maken. Nou heb ik nog wel een zak met hetzelfde snoep. Maar om die nou open te maken voor één reepje...

Nou ik ben nog wel even bezig. En ik hóóp, dat die waslijn zómaar ergens opduikt. Je weet nooit.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…